งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการวิเคราะห์ข้อผิดในเรียงความภาษาญี่ปุ่นชั้นสูงของนักศึกษาชั้นปีที่ 4 เอกวิชาภาษาญี่ปุ่นจากมหาวิทยาลัยรัฐสี่แห่งและมหาวิทยาลัยเอกชนสองแห่งรวม 153 ฉบับ เพื่อสร้างคู่มือ ช่วยสอนวิชาการเขียนเรียงความ ผลการวิจัยพบว่าข้อผิดด้านไวยากรณ์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการใช้คำช่วย คำเชื่อม ทัศนภาวะ (modality) กาล (tense) และการณ์ลักษณะ(aspect) ฯลฯ โดยเฉพาะข้อผิด เรื่องคำช่วยพบมากที่สุดถึง995แห่งและในบรรดาคำช่วยทั้งหลายพบว่านักศึกษามีแนวโน้มที่จะใช้คำช่วย wa, ga, o, ni ผิดมากที่สุดตามลำดับ นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์แบบสอบถามเกี่ยวกับทัศนคติและความคิดเห็นต่อวิชาการเขียนเรียงความของนักศึกษาซึ่งสำเร็จการศึกษาในเดือนมีนาคมปีพ.ศ. 2548 จากมหาวิทยาลัย 6 แห่งจำนวน 120 ฉบับ พบว่าร้อยละ 75.8 ชอบการเขียนเรียงความ แต่ร้อยละ 90.8 ตอบว่ามีปัญหาในด้านการเขียนเรียงความซึ่งปัญหาที่สำคัญที่สุดสามอันดับแรกได้แก่ การรู้คำศัพท์และสำนวนภาษาญี่ปุ่นน้อยมีความรู้ด้านไวยากรณ์ไม่เพียงพอและขาดการ เรียบเรียงความคิด สำหรับปัญหาไวยากรณ์ที่สำคัญของผู้เรียนสามอันดับแรก ได้แก่ คำช่วย รูปถูกกระทำ ให้กระทำ ถูกให้กระทำ และเรื่องกาล การณ์ลักษณะ ส่วนสาเหตุของข้อผิดสามอันดับแรกที่ผู้ตอบแบบสอบถามคิดว่าเป็นสาเหตุหลักได้แก่ ปัญหาการคิดเป็นภาษาไทยและแปลคำต่อคำจากภาษาไทยเป็นภาษาญี่ปุ่น ปัญหาจากผู้เรียนไม่ระมัดระวังสะเพร่าและปัญหาจากโครงสร้างภาษาที่ต่างกันระหว่างภาษาญี่ปุ่นกับภาษาไทยผลการวิจัยข้างต้นจะเป็นข้อมูลสำคัญในการสร้างคู่มือช่วยสอน เพื่อให้ครูผู้สอนรู้ถึงข้อผิดร่วมกันของนักศึกษาชาวไทยและช่วยส่งเสริมการสอนวิชาการเขียนให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น The purpose of this study was to analyze grammatical errors in 153 advanced-level compositions written by fourth-year Thai students majoring in Japanese at four state and two private universities in order to prepare a handbook on writing for teachers. It was found that most of the grammatical errors in the compositions were related to the use of particles, conjunctions, modality, tense, and aspect. Problems with particles were particularly prevalent; 995 particle errors were found, and among these, “wa”, “ga”, “o” and “ni” presented the greatest difficulty. In addition, 120 students majoring in Japanese at six universities who were to graduate in March 2005 were surveyed to learn their attitudes towards composition writing. It was found that 75.8% of the students liked writing compositions, but 90.8% admitted having problems with writing, the three most frequently cited being lack of vocabulary, insufficiency in grammar, and lack of ability in critical thinking. With respect to grammar, oft-cited problems included particle usage, passive voice, causative voice, passive-causative voice, tense and aspect. The students felt major causes of errors were literal translation, difficulty with grammar, and semantic divergences between Thai and Japanese. These results will be presented in a handbook to help writing teachers deal with common errors of Thai students and make their teaching much more effective.