การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ลักษณะเศรษฐกิจสังคมและรูปแบบ การใช้ทรัพยากรของประชากรในเขตพื้นที่เสี่ยงอุทกภัยของลุ่มน้ำชี และเพื่อบ่งชี้ถึงปัจจัย ที่มีอิทธิพลต่อความเสี่ยงอุทกภัย โดยมีกลุ่มประชากรตัวอย่างในการศึกษาวิจัย คือ หัวหน้า ครัวเรือน หรือตัวแทนครัวเรือน ของประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่เสี่ยงต่ออุทกภัยระดับ สูงของกลุ่มน้ำชี เฉพาะในเขตปกครองของจังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 211 คน ลักษณะการวิจัยเป็น การศึกษาวิจัยเชิงสำรวจโดยใช้แบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการวิจัย ค่าสถิติที่ใช้ในการ วิจัย คือ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้วิธีการวิเคราะห์ถดถอยพหุใน การพิสูจน์สมมติฐานของการวิจัย การวิจัยนี้กำหนดสมมติฐานว่า ลักษณะเศรษฐกิจสังคมและรูปแบบการใช้ทรัพยากรของประชากร ในเขตพื้นที่เสี่ยงอุทกภัยระดับสูง มีอิทธิพลต่อสถานภาพหรือระดับความเสี่ยงต่อการเกิด อุทกภัยของพื้นที่ลุ่มน้ำ และผลของการวิจัยพบว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลหรือส่งผลต่อความเสี่ยง อุทกภัย ซึ่งพิจารณาจากความรุนแรงและความถี่ในการเกิดอุทกภัย มีอยู่ด้วยกัน 6 ปัจจัย แบ่งเป็นปัจจัยในด้านเศรษฐกิจสังคม 2 ปัจจัย คือ รายได้ และการพึ่งพาผู้อื่นเมื่อประสบ ปัญหา และปัจจัยในด้านรูปแบบการใช้ทรัพยากรลุ่มน้ำ 4 ปัจจัย คือ การใช้เทคโนโลยีทางการ เกษตร การมีสิ่งก่อสร้างด้านการชลประทาน ความเชื่อเกี่ยวกับการใช้ทรัพยากรลุ่มน้ำ และการ ปฏิบัติเกี่ยวกับการอนุรักษ์ดินน้ำ และป่าไม้