การศึกษาความผันแปรของชลศักย์ในใบของไม้กระถินณรงค์ที่มาจาก 3 ถิ่นกำเนิด ได้แก่ นอร์ทเธิร์น เทอร์ริทอรี่ ปาปัวนิวกินี และควีนส์แลนด์ แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ส่วน คือ การศึกษาในแปลงทดลอง และการศึกษาในเรือนเพาะชำ สำหรับการศึกษาในแปลงทดลองนั้น ได้ทำการ ศึกษาชลศักย์ในใบของไม้กระถินณรงค์ที่ปลูกในสภาพพื้นที่ต่างกัน 2 พื้นที่ ได้แก่ สถานี ทดลองปลูกพรรณไม้ลำเภาลำทราย จังหวัดกาญจนบุรี (แห้งแล้ง) และสวนอนุรักษ์พันธุ์ไม้ป่า สะแกราช จังหวัดนครราชสีมา (ชุมชื้น) โดยการศึกษาความผันแปรในรอบวันและตามฤดูกาล สำหรับ การศึกษาในเรือนเพาะชำนั้น ทำการศึกษาชลศักย์ในใบของกล้าไม้กระถินณรงค์ในช่วงเวลาก่อน พระอาทิตย์ขึ้นภายใต้สภาพการได้รับน้ำที่แตกต่างกัน ผลการศึกษาในแปลงทดลอง พบว่า ความผันแปรในรอบวันของค่าชลศักย์ในใบของไม้กระถินณรงค์ ทั้งสองพื้นที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยค่าชลศักย์ในใบมีค่าสูงสุดในช่วงเช้าก่อนพระอาทิตย์ ขึ้นและจะลดต่ำลงในช่วงสายถึงบ่าย หลังจากนั้นจะมีค่าสูงขึ้นอีกครั้งในช่วงเย็น ชลศักย์ ในใบของไม้กระถินณรงค์แต่ละถิ่นกำเนิดที่เรือนยอดระดับบนมีค่าต่ำกว่าที่เรือนยอดระดับล่าง ค่าเฉลี่ยของชลศักย์ในใบของไม้กระถินณรงค์มีค่าสูงสุดและต่ำสุดในถิ่นกำเนิดควีนส์แลนด์ และปาปัวนิวกินี ตามลำดับ ค่าชลศักย์ในใบของไม้กระถินณรงค์แต่ละถิ่นกำเนิดในแต่ละพื้นที่ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (p<0.01) โดยกระถินณรงค์ในพื้นที่แห้งแล้งจะมีค่า ชลศักย์ในใบต่ำกว่าในพื้นที่ชุมชื้น ความผันแปรตามฤดูกาลของค่าชลศักย์ในใบพื้นที่เดียว กันมีแนวโน้มไปในทิศทางเดียวกัน โดยในช่วงฤดูร้อนจะมีค่าชลศักย์ในใบต่ำกว่าในช่วงฤดูฝน ชลศักย์ในใบของไม้กระถินณรงค์แต่ละถิ่นกำเนิดจะแสดงความแตกต่างกันมากขึ้นในช่วงฤดูแล้ง และในพื้นที่แห้งแล้ง ค่าชลศักย์ในใบต่ำสุดที่พบในไม้กระถินณรงค์มีค่าเท่ากับ -4.28 MPa สำหรับการศึกษาในเรือนเพาะชำ พบว่า ค่าชลศักย์ในใบของกล้าไม้กระถินณรงค์มีความผัน แปรในแต่ละวัน และกล้าไม้กระถินณรงค์จากถิ่นกำเนิดเดียวกันมีค่าชลศักย์ในใบในแต่ละทรีทเมนต์ ของการให้น้ำแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (p<0.01) อันเนื่องจากปริมาณความชื้น ในดิน การให้น้ำกล้าไม้ทุก 3 วัน ไม่ได้ทำให้ค่าชลศักย์ของกล้าไม้แตกต่างจากการให้น้ำ ทุกวัน อย่างไรก็ตามความแตกต่างของถิ่นกำเนิดไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) ค่าชลศักย์ ในใบที่ทำให้กล้าไม้กระถินณรงค์ตายมีค่าเท่ากับ -3.28 MPa