อุตสาหกรรมแผงวงจรรวมเป็นอุตสาหกรรมพื้นฐานที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาอุตสาหกรรม อิเล็กทรอนิกส์ของประเทศไทย รวมถึงเป็นอุตสาหกรรมที่มูลค่าการส่งออกมากเป็นอันดับ 3 ของ ประเทศในปี 2540 และก่อให้เกิดการจ้างงานเป็นจำนวนมาก วัตถุประสงค์หลักในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษาถึงสถานการณ์ของแผงวงจรรวมในตลาดโลก กระบวนการผลิต การนำเข้าและการส่งออก รวมถึงปัจจัยที่มีผลต่อความสามารถในการแข่งขันของ อุตสาหกรรมแผงวงจรรวมของไทย ตามแนวคิดความได้เปรียบเชิงแข่งขันของ ไมเคิล อี พอร์ตเตอร์ (Michael E. Porter) ผลการศึกษาพบว่าอุตสาหกรรมนี้ต้องอาศัยเงินลงทุนและเทคโนโลยีชั้นสูงจากต่างประเทศ ซึ่งเป็นอุปสรรคกับผู้ลงทุนไทย รวมถึงมีความเสี่ยงสูงเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี อย่างรวดเร็ว แรงงานกึ่งฝีมือมีอัตราค่าจ้างที่สูงเทียบกับประเทศคู่แข่งขัน ส่วนแรงงาน ฝีมือประสบปัญหาขาดแคลน ลักษณะของอุปสงค์ที่เกิดก่อนในประเทศยังไม่เอื้อให้เกิดความได้ เปรียบเชิงแข่งขัน ในด้านผู้ซื้อที่รู้จริงพบว่ามีจำนวนผู้จบการศึกษาเพิ่มขึ้นทุกปี ซึ่งจะ ช่วยส่งเสริมให้เกิดความได้เปรียบ อุตสาหกรรมผลิตแผ่นเวเฟอร์วงจรรวมซึ่งเป็นชิ้นส่วนสำคัญ ยังมีโครงสร้างที่ไม่สนับสนุนในส่วนของอุตสาหกรรมสนับสนุนและเกี่ยวเนื่องให้เกิดความได้ เปรียบ ในขณะที่อุตสาหกรรมผลิตแผ่นวงจรพิมพ์มีผู้ผลิตจำนวนมากและมีการแข่งขันสูงจึงน่าจะ ก่อให้เกิดความได้เปรียบสำหรับโครงสร้างผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมแผงวงจรรวมส่วนใหญ่เป็น การตั้งบริษัทเครือข่ายของต่างชาติทำให้ไม่มีการถ่ายทอดเทคโนโลยีและอาศัยประเทศไทยเป็น เพียงฐานในการประกอบเท่านั้น นอกจากนี้การรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจโดยเฉพาะอาฟต้าและความตกลง การค้าเสรีภายใต้การกำกับดูแลขององค์การการค้าโลกทำให้อุตสาหกรรมแผงวงจรรวมในประเทศต้อง เร่งพัฒนาและแข่งขันกันมากขึ้น นโยบายของรัฐบาลที่ไม่สอดคล้องกับการพัฒนาและส่งเสริมการ ผลิตแผงวงจรรวมได้อย่างครบวงจร ทำให้ความได้เปรียบเริ่มลดลง ข้อเสนอแนะที่สำคัญคือต้องเร่งปรับปรุงหลักสูตรการศึกษาเพื่อให้สอดคล้องกับการปฏิบัติ งานจริง รวมทั้งจัดฝึกอบรมและพัฒนาความรู้ให้กับแรงงานเพื่อให้ทันกับอัตราค่าจ้างแรงงาน ที่เพิ่มขึ้นและการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี และผลักดันให้มีอุตสาหกรรมสนับสนุนและเกี่ยว เนื่องเกิดขึ้นอย่างครบวงจร