การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เรื่อง ความน่าจะเป็น ระหว่างกลุ่มที่สอนโดยการเรียน แบบร่วมมือกับกลุ่มที่สอนแบบปกติ โรงเรียนเทพลีลา กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อเปรียบเทียบ เจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 หลังการสอนระหว่างกลุ่มที่สอน โดยการเรียนแบบร่วมมือกับกลุ่มที่สอนแบบปกติ 3) เพื่อเปรียบเทียบเจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ก่อนการสอนและหลังการสอนโดยการเรียนแบบร่วมมือ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเทพลีลา กรุงเทพมหานคร ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2541 จำนวน 2 ห้องเรียน ห้องเรียนละ 39 คน ซึ่งได้มาจาก วิธีสุ่มแบบกลุ่ม แล้วจับสลากเพื่อแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลองได้รับการ สอนโดยการเรียนแบบร่วมมือและกลุ่มควบคุมได้รับการสอนแบบปกติ ใช้เวลาในการสอน กลุ่มละ 8 คาบๆ ละ 50 นาที การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ F-test

pooled variance t-test และ match-paired t-test ผลการวิจัยปรากฎว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 เรื่อง ความน่าจะเป็น ของกลุ่มการสอนโดยการเรียนแบบร่วมมือสูงกว่ากลุ่มที่สอน แบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2) เจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์หลังการสอนของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการสอนโดยการเรียนแบบร่วมมือดีกว่ากลุ่มที่สอนแบบ ปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3) เจตคติต่อวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 3 ของกลุ่มที่สอนโดยการเรียนแบบร่วมมือ หลังการสอนดีกว่าก่อนการสอน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01