เงินทุนเคลื่อนย้ายภาคเอกชนจากต่างประเทศมีส่วนสำคัญในการแก้ปัญหาช่องว่างการออม และการลงทุนของประเทศ แต่จากการที่ระบบการเงินมีสภาพคล่องมากเกินไปอาจาส่งผลให้เกิดภาวะ เงินเฟ้อได้ ในการศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่เป็นตัวกำหนด เงินทุนเคลื่อนย้ายสุทธิของภาคเอกชนจากต่างประเทศประเภทการลงทุนในหลักทรัพย์ เงินกู้ยืม จากต่างประเทศ และบัญชีเงินบาทของผู้มีถิ่นฐานนอกประเทศ และผลกระทบของเงินทุนดังกล่าว ต่ออัตราเงินเฟ้อและประสิทธิภาพในการดำเนินนโยบายทางการเงิน การศึกษาครั้งนี้ใช้ข้อมูลทุติยภูมิเป็นรายไตรมาสโดยศึกษาในช่วงไตรมาสที่ 1 ปีพ.ศ. 2533 ถึงไตรมาสที่ 2 ปีพ.ศ. 2534 จำนวน 34 ไตรมาส แล้ววิเคราะห์สมการถดถอยหลายตัวแปร โดย วิธีการประมาณค่ากำลังสองน้อยที่สุดแบบสองขั้น ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดการลงทุนสุทธิในหลักทรัพย์คือ อัตราผลตอบแทน จากการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ ดัชนีการลงทุนภาคเอกชน ดัชนีราคาผู้บริโภค ค่าประกันความ เสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า และ สัดส่วนระหว่างความเสี่ยงจากการลงทุนในตลาดหลัก ทรัพย์แห่งประเทศไทยกับตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ค ปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดเงินกู้ยืมจากต่าง ประเทศคือ ดุลบัญชีเดินสะพัด ค่าประกันความเสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า และส่วนต่าง ของอัตราดอกเบี้ยในประเทศกับต่างประเทศ ปัจจัยที่เป็นตัวกำหนดบัญชีเงินบาทของผู้มีถิ่น ฐานนอกประเทศสุทธิคือ ระดับการเปิดเสรีทางการค้าของประเทศ ค่าประกันความเสี่ยงของอัตรา แลกเปลี่ยนล่วงหน้า และส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยในประเทศกับต่างประเทศ สำหรับผลกระทบของ เงินทุนเคลื่อนย้ายสุทธิภาคเอกชนจากต่างประเทศต่อระดับราคา พบว่า มีเพียงการลงทุนสุทธิใน หลักทรัพย์จากต่างประเทศ และดัชนีราคาสินค้าส่งออก ส่วนประสิทธิภาพการดำเนินนโยบายทาง การเงิน พบว่า เจ้าหน้าที่ทางการเงินสามารถดำเนินมาตรการทางการเงินในการดูดซับสภาพคล่อง ออกจากระบบการเงินได้บางส่วน