การผลิตสับปะรดแช่อิ่มอบแห้งโดยการแช่น้ำเชื่อมที่มี ความเข้มข้นเริ่มต้น 30 40 50 และ 60 บริกส์ และเพิ่มความ เข้มข้นนำ้เชื่อม 10 บริกส์ ทุก 24 ชั่วโมง พบว่าสับปะรด แช่อิ่มอบแห้งที่ผ่านการแช่ในน้ำเชื่อมเข้มข้นเริ่มต้น 60 บริกส์ (แช่นาน 24 ชั่วโมง) มีกลิ่นรถ ปริมาณกรดมากที่สุด และมีปริมาณน้ำตาลน้อยที่สุด แต่มีการเหี่ยวย่น เสียรูปร่าง มากที่สุด แตกต่างจากสับปะรดแช่อิ่มอบแห้งอื่น ๆ อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ การใช้น้ำเชื่อมเข้มข้นเริ่มต้น 50 บริกส์ สามารถลดเวลาในการแช่น้ำเชื่อมเหลือ 48 ชั่วโมง โดยไม่ทำ ให้คุณภาพด้อยลง การทำให้น้ำเชื่อมเคลื่อนที่ทุก ๆ 30 นาที และการทำให้ น้ำเชื่อมเคลื่อนที่หมุนเวียนภายใน 60 นาที มีความเหมาะสมต่อ การผลิตมากที่สุด โดยสามารถลดเวลาในการแช่อิ่มให้เหลือ 15 และ 7 ชั่วโมง ตามลำดับ สับปะรดแช่อิ่มอบแห้งที่ลดเวลาวิธีแรก ได้รับการยอมรับไม่แตกต่างจากสับปะรดธรรมดา และสูงกว่า สับปะรดแช่อิ่มที่ลดเวลาวิธีหลัง ซึ่งมีลักษณะเหี่ยวย่น เสียรูปร่าง และมีสีคล้ำมาก การลดเวลาในการแช่อิ่มสับปะรดโดยการทำให้น้ำเชื่อม เคลื่อนที่ทุก ๆ 30 นาที ร่วมกับการเพิ่มอุณหภูมิ พบว่า อุณหภูมิน้ำเชื่อมยิ่งสูงทำให้การถ่ายเทมวลสารสูงขึ้น การเพิ่ม อุณหภูมิน้ำเชื่อมเป็น 60ํ ซ สามารถลดเวลาให้เหลือเพียง 5 ชั่วโมง ผู้ทดสอบให้การยอมรับสับปะรดแช่อิ่มอบแห้งที่ผ่าน การลดเวลาในด้านลักษณะเนื้อสัมผัส กลิ่นรส ความหวาน และ ความชอบรวมไม่แตกต่างจากแบบธรรมดาอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ แต่แตกต่างในด้านลักษณะปรากฎ ซึ่งสับปะรดแช่อิ่มอบแห้ง ที่ลดเวลามีลักษณะปรากฎเหี่ยวย่น เสียรูปร่าง และมีสีคล้ำ มากกว่า