การเลี้ยงโคนมของประเทศไทยมีอัตราการขยายตัวสูง ขึ้นโดยตลอด แต่ปริมาณการผลิตน้ำนมดิบยังคงไม่เพียงพอ ต่อความต้องการบริโภค ทำให้ต้องเร่งรัดการเพิ่มประสิทธิ ภาพการผลิตน้ำนมและจำนวนโคนม จึงทำการศึกษาระดับของความรู้ และการใช้เทคโนโลยีในการเลี้ยงโคนม ปัจจัยทางเศรษฐกิจ และสังคมที่คาดว่าจะมีความสัมพันธ์กับการใช้เทคโนโลยี เพื่อเพิ่มผลผลิตน้ำนม ดำเนินการวิจัยในกลุ่มผู้เลี้ยงโคนม ของสหกรณ์โคนมหนองโพราชบุรี ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบ Multi-stage Sampling สัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างจำนวน 200 ราย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ Pearson Correlation, Partial Correlation, Analysis of Variance, Analysis of Covariance และ Multiple Regression ผลการศึกษาพบว่า ผู้เลี้ยงโคนมส่วนใหญ่มีความรู้ และใช้เทคโนโลยีในการเลี้ยงโคนม อยู่ในระดับปานกลาง มีผลผลิตน้ำนมเฉลี่ย 8.4 กิโลกรัมต่อตัวต่อวัน แต่ส่วนใหญ่ ผลิตได้ต่ำกว่า 8.0 กิโลกรัมต่อตัวต่อวัน ซึ่งต่ำกว่าผลผลิต เฉลี่ยของประเทศ โดยพบว่า การใช้เทคโนโลยีทั้งหมดมีความ สัมพันธ์กับเพศ และขนาดพื้นที่แปลงหญ้า อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 มีความสัมพันธ์กับความรู้ทั้งหมด ในการเลี้ยงโคนม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ผลผลิตน้ำนมมีความสัมพันธ์กับการใช้เทคโนโลยีด้านโรคและ การป้องกันโรค การปฏิบัติเกี่ยวกับน้ำนมและการรีดนม และการใช้เทคโนโลยีทั้งหมด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 ทั้งนี้พบว่าขนาดฟาร์มที่ต่างกันมีการใช้ เทคโนโลยีต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ผลการศึกษานี้ยืนยันโดยการใช้ตัวแปรคุมเข้ามา วิเคราะห์ร่วม เพื่อหาความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่าง ความรู้กับการใช้เทคโนโลยีในการเลี้ยงโคนม การใช้เทคโน โลยีกับผลผลิตน้ำนม และปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคมกับ ความรู้และการใช้เทคโนโลยีในการเลี้ยงโคนม