การเลี้ยงโคนมของประเทศไทยมีอัตราการขยายตัวสูงขึ้น โดยตลอด แต่ปริมาณการผลิตน้ำนมดิบยังคงไม่เพียงพอต่อ ความต้องการบริโภค ทำให้ต้องเร่งรัดการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต น้ำนมและจำนวนโคนม จึงทำการศึกษาระดับของความรู้และการใช้ เทคโนโลยีในการเลี้ยงโคนม ปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคมที่คาดว่า จะมีความสัมพันธ์กับการใช้เทคโนโลยีเพื่อเพิ่มผลผลิตน้ำนม ดำเนินการวิจัยในกลุ่มผู้เลี้ยงโคนมของสหกรณ์โคนมหนองโพราชบุรี ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบ Multi-stage Sampling สัมภาษณ์ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 200 ราย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ Pearson Correlation, Partial Correlation, Analysis of Variance, Analysis of Covariance และ Multiple Regression ผลการศึกษาพบว่า ผู้เลี้ยงโคนมส่วนใหญ่มีความรู้ และใช้ เทคโนโลยีในการเลี้ยงโคนม อยู่ในระดับปานกลาง มีผลผลิตน้ำนม เฉลี่ย 8.4 กิโลกรัมต่อตัวต่อวัน แต่ส่วนใหญ่ผลิตได้ต่ำกว่า 8.0 กิโลกรัมต่อตัวต่อวัน ซึ่งต่ำกว่าผลผลิตเฉลี่ยของประเทศ โดยพบว่า การใช้เทคโนโลยีทั้งหมดมีความสัมพันธ์กับเพศ และ ขนาดพื้นที่แปลงหญ้า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 มี ความสัมพันธ์กับความรู้ทั้งหมดในการเลี้ยงโคนมอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ผลผลิตน้ำนมมีความสัมพันธ์กับ การใช้เทคโนโลยีด้านโรคและการป้องกันโรค การปฏิบัติเกี่ยวกับ น้ำนมและการรีดนมและการใช้เทคโนโลยีทั้งหมด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทั้งนี้พบว่าขนาดฟาร์ม ที่ต่างกันมีการใช้เทคโนโลยีอย่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ผลการศึกษานี้ยืนยันโดยการใช้ตัวแปรคุมเข้ามาวิเคราะห์ร่วม เพื่อหาความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างความรู้กับการใช้เทคโนโลยีใน การเลี้ยงโคนม การใช้เทคโนโลยีกับผลผลิตน้ำนม และปัจจัย ทางเศรษฐกิจและสังคมกับความรู้และการใช้เทคโนโลยีในการเลี้ยง โคนม