การเปลี่ยนแปลงของเมตาบอลิซึมที่เกิดจากภาวะเบาหวาน ก่อให้เกิดความผิดปกติของการทำงานในระบบทางเดินอาหาร ซึ่งเป็นปัญหาหนึ่งของภาวะแทรกซ้อนในผู้ป่วยที่มีภาวะ เบาหวานเรื้อรังเป็นเวลานานและไม่มีการควบคุมภาวะนี้ การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอได้รับการยอมรับว่ามีผลช่วย ควบคุมระดับน้ำตาลในร่างกายให้ดีขึ้นและป้องกันการเกิด ภาวะแทรกซ้อนจากโรคเบาหวาน ดังนั้นการศึกษาวิจัยนี้ จึงมีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลของการออกกำลังกายต่อการ ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด และการผ่านของสารอาหารในลำไส้ เล็กในสัตว์ทดลองที่มีภาวะเบาหวานชนิดขาดอินสุลิน การทดลองกระทบ Wistar การทำให้เกิดภาวะเบาหวานในสัตว์ ทดลองจะใช้วิธีการฉีด streptozotocin เข้าทางช่องท้องใน ปริมาณ 55 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม แบ่งสัตว์ ทดลองที่มีภาวะเบาหวานระดับปานกลาง ซึ่งถือจากระดับกลูโคส ในพลาสมาสูงกว่า 250 มิลลิกรัมต่อ 100 มิลลิลิตรของพลาสมา และสัตว์ทดลองที่มีภาวะปกติ ออกเป็น 4 กลุ่ม คือ กลุ่มควบคุม กลุ่มเบาหวาน กลุ่มออกกำลังกายและกลุ่มออก กำลังกายร่วมกับมีภาวะเบาหวาน การออกกำลังกายในกลุ่มออก กำลังกายและกลุ่มออกกำลังกายร่วมกับภาวะเบาหวานจะทำใน สัปดาห์ที่ 3 ถึง 8 โดยการฝึกวิ่งบนเครื่อง circular treadmill สัปดาห์ละ 6 วัน การบันทึกน้ำหนักตัวสัตว์ทดลอง ปริมาณอาหารและน้ำที่ได้รับ ระดับกลูโคสและอินสุลินใน พลาสมาจะทำตลอด 8 สัปดาห์ การศึกษาความทนต่อกลูโคสจะทำ เมื่อสิ้นสุดสัปดาห์ที่ 2 และ 8 เมื่อสิ้นสุดการทดลองจะ ศึกษาการผ่านของสารอาหารในลำไส้เล็กโดยวิธีการให้หมึกดำ ทางปากก่อนที่จะฆ่าสัตว์ทดลอง รวมทั้งการวัดปริมาณ อินสุลินในตับอ่อน ผลการทดลองพบว่ากลุ่มเบาหวานมีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้น 18.2 % ในขณะที่กลุ่มควบคุมมีค่า 78.5 % น้ำหนักตัวที่ เพิ่มขึ้นในกลุ่มควบคุมและกลุ่มออกกำลังกายไม่มีความแตก ต่างอย่างมีนัยสำคัญ กลุ่มออกกำลังกายร่วมกับมีภาวะ เบาหวานมีน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นมากกว่าในกลุ่มเบาหวาน อย่างมีนัยสำคัญถึง 27 % การเพิ่มขึ้นของระดับกลูโคสใน พลาสมาที่พบในกลุ่มเบาหวานตลอดการทดลองมีความสัมพันธ์กับ การเพิ่มขึ้นของปริมาณอาหารและน้ำที่ได้รับ นอกจากนี้ยัง พบว่าการลดลงของระดับพลาสมาอินสุลินในกลุ่มเบาหวานสอด คล้องกับการลดลงอย่างมีนัยสำคัญของปริมาณอินสุลินใน ตับอ่อน การออกกำลังกายในสัตว์ทดลองที่มีภาวะเบาหวานมีผล ลดระดับพลาสมากลูโคสและปริมาณอาหารและน้ำที่ได้รับ ระดับ ของพลาสมาอินสุลินในกลุ่มเบาหวานและกลุ่มออกกำลังกายร่วม กับมีภาวะเบาหวานพบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ถึงแม้ว่าปริมาณของอินสุลินในตับอ่อนของกลุ่มออกกำลังกาย ร่วมกับมีภาวะเบาหวานมีค่ามากกว่าในกลุ่มเบาหวานอย่างมี นัยสำคัญ ผลการทดลองแสดงความบกพร่องของความทนต่อกลูโคสใน กลุ่มเบาหวาน ในทางตรงข้ามกลุ่มออกกำลังกายร่วมกับมีภาวะ เบาหวานพบว่า การเพิ่มขึ้นของระดับพลาสมากลูโคสในการตอบ สนองต่อการให้กลูโคสปริมาณสูง ๆ จะมีค่าต่ำกว่าที่พบใน กลุ่มเบาหวาน ถึงแม้ว่าระดับของพลาสมาอินสุลินไม่มีความ แตกต่างกัน การผ่านของสารอาหารในลำไส้เล็กของกลุ่ม เบาหวานช้าลงอย่างมีนัยสำคัญ การออกกำลังกายช่วยเพิ่มความ เร็วการผ่านของสารอาหารในลำไส้เล็กทั้งในกลุ่มออกกำลังกาย และกลุ่มออกกำลังกายที่มีภาวะเบาหวานร่วมด้วย จากผลการ ทดลองที่ได้แสดงให้เห็นว่า การออกกำลังกายด้วยการวิ่ง อย่างสม่ำเสมอเป็นระยะเวลา 6 สัปาดาห์ มีผลช่วยให้การ ควบคุมสมดุลย์ของกลูโคสในสัตว์ทดลองที่มีภาวะเบาหวานระดับ ปานกลางดีขึ้นและจากผลที่ได้จากการตอบสนองของอินสุลินต่อ การให้กลูโคสในปริมาณสูง ๆ ยังชี้ให้เห็นประโยชน์ของการ ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอในภาวะเบาหวานในการเพิ่มความไว ต่ออินสุลิน นอกจากนี้การออกกำลังกายยังมีผลช่วยเพิ่มความ เร็วการผ่านของสารอาหารในลำไส้เล็กในภาวะเบาหวานด้วย ซึ่งคาดว่าเป็นผลเนื่องจากกลไกในการควบคุมสมดุลย์ของ กลูโคสที่ดีขึ้น