การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปรียบเทียบผลการให้คำปรึกษาทฤษฎี โปรแกรมภาษาประสาทสัมผัสโดยใช้เทคนิคสัญญาพลังแบบองค์รวมต่อคุณค่าแห่งตน ของนิสิตคณะพยาบาลศาสตร์มหาวิทยาลัยบูรพา กลุ่มตัวอย่างได้แก่ นิสิต คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เพศหญิง ชั้นปีที่ 3 ปีการศึกษา 2544 ที่มีคะแนนคุณค่าแห่งตนในระดับตั้งแต่ 25 เปอร์เซ็นต์ไทล์ ลงมาและสมัครใจ เข้าร่วมการวิจัยจำนวน 12 คน ซึ่งได้จากการใช้แบบสำรวจคุณค่าแห่งตนมาจับคู่ คะแนนแล้วสุ่มอย่างง่ายเข้ากลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 6 คนเครื่องมือ ที่ใช้การทดลองคือโปรแกรมการให้คำปรึกษาทฤษฎีโปรแกรมภาษาประสาทสัมผัสโดย ใช้เทคนิคสัญญาณพลังแบบองค์รวมและแบบสำรวจคุณค่าแห่งตนของคูเปอร์สมิธ โดยทำการทดลองทั้งสิ้น 2 ครั้ง ๆ ละ 40-60 นาทีต่อคน การทดลองแบ่งเป็น 3 ระยะคือ ระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลอง และระยะติดตามผล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ และการทดสอบความแตกต่างระหว่างคู่แบบนิวแมน-คูลส์ ~bผลการวิจัยพบว่า~b มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการทดลองกับระยะเวลาการทดลองอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นิสิตกลุ่มที่ได้รับและไม่ได้รับการให้ คำปรึกษาทฤษฏีโปรแกรมภาษาประสาทสัมผัสโดยใช้เทคนิคสัญญาแบบองค์รวมมีคะแนน คุณค่าแห่งตนในระยะหลังการทดลองและระยะติดตามผลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 และนิสิตกลุ่มทดลอง มีคะแนนคุณค่าแห่งตนในระยะ หลังการทดลอง และระยะติดตามผลสูงกว่าระยะก่อนการทดลองและสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05