การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผล ของโปรแกรมเสริมสร้างสายสัมพันธ์แม่ลูก โดยเปรียบเทียบผลต่างของคะแนนเฉลี่ย ของความรักใคร่ผูกพันระหว่างหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นและบุตรในครรภ์ ก่อนและหลัง การทดลอง ระหว่างกลุ่มควบคุมกับกลุ่มทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงตั้งครรภ์ วัยรุ่นอายุ 15-19 ปี ครรภ์แรก อายุครรภ์ 20-32 สัปดาห์ มาฝากครรภ์ที่แผนก ฝากครรภ์โรงพยาบาลชลบุรี และโรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา เลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ จำนวน 60 ราย เป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่ม ทดลอง โดยจับคู่ด้วยอายุและอายุครรภ์ กลุ่มละ 30 ราย กลุ่มทดลองได้โปรแกรม เสริมสร้างสายสัมพันธ์แม่ลูก ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ วัดความรักใคร่ผูกพันระหว่างหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นและบุตรในครรภ์ ก่อนและหลัง การทดลองโดยใช้แบบวัดความรักใคร่ผูกพันระหว่างหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นและบุตร ในครรภ์ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นภายใต้กรอบแนวคิดของ แครนเลย์ (Cranley. 1981) วิเคราะห์เปรียบเทียบผลต่างของคะแนนเฉลี่ย ความรักใคร่ผูกพันระหว่างหญิง ตั้งครรภ์วัยรุ่นและบุตรในครรภ์ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมด้วยสถิติ t-test แบบอิสระต่อกัน (independent t-test) ~bผลการวิจัยพบว่า~b กลุ่มทดลองมีผลต่างของคะแนนเฉลี่ยความรักใคร่ผูกพัน ระหว่างหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่นและบุตรในครรภ์มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p<.05)