สินค้าที่ผลิตตามท้องถิ่นต่างๆ ของประเทศไทย มีปัญหาหลักในการเจาะตลาดทั้งในประเทศและต่างประเทศ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จะนำเสนอแนวทางปัญหา โดยการนำแนวความคิดที่ว่า การส่งเสริมจากลูกค้าหรือ Demand Side ผสานกับแรงผลักดันจากผู้ผลิต จะก่อให้เกิดการผลิตสินค้าที่มีคุณภาพสามารถส่งออกได้ในตลาดต่างประเทศ โดยใช้กรอบความคิดจาก สินค้าโอท็อป เป็นเหมือนสื่อกลางในการเชื่อมโยง หมู่บ้านที่ใช้เป็นตัวอย่างในการพิสูจน์แนวความคิดนี้คือ หมู่บ้านโนนจิก จ.สุรินทร์ รูปแบบสมมติฐานหลักของวิทยานิพนธ์ คือการเชื่อมโยงของ Supply Side และ Demand Sideโดยผ่านทางกรอบความคิดของ สินค้าโอท็อป ผลการวิเคราะห์จากหมู่บ้านตัวอย่างยืนยันการมีอยู่ของการเชื่อมโยงดังกล่าว และความถูกต้องของรูปแบบสมมติฐานหลัก การวิเคราะห์ Cluster performance และ Diamond Model ได้เตรียมข้อมูลด้าน Strengths factor นำไปวิเคราะห์ร่วมกับ Opportunity factor เพื่อประกอบขึ้นเป็นการวิเคราะห์ SWOT Analysis ซึ่งผลการวิเคราะห์นั้นจะนำไปใช้สร้าง Goal และ Strategy ในที่สุด โดยStrategy ที่เกิดขึ้นนั้นสามารถเปรียบเทียบได้กับกรอบความคิดจากสินค้าโอท็อประดับชาติ ผลสรุปที่ได้จากวิทยานิพนธ์นี้คือ แม้ว่ากรอบความคิดสินค้าโอท็อประดับชาติจะเป็นคำตอบและเป้าหมายให้ผู้ผลิตสินค้าจากท้องถิ่นที่ต้องการส่งออกสู่ตลาดโลก ตัวผู้ผลิตเองต้องพัฒนาคุณภาพสินค้าและรูปแบบ เพื่อที่จะแข่งขันในตลาดโลกได้ รวมทั้งฝ่ายรัฐบาลต้องสนับสนุนโครงการโอท็อปอย่างต่อเนื่องทั้งด้านการสนับสนุนด้านการตลาดและการช่วยเหลือด้านเงินทุนให้แก่ผู้ผลิต