การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการรับรู้ความสามารถของตนระหว่างวัยรุ่นตอนต้นและวัยรุ่นตอนปลายที่มีความเชื่ออำนาจภายใจและภายนอกตน กลุ่มตัวอย่างที่ทำการศึกษาคือ วัยรุ่นตอนต้นซึ่งกำลังศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น อายุระหว่าง 13-15 ปี และวัยรุ่นตอนปลายซึ่งกำลังศึกษาในระดับอุดมศึกษา อายุระหว่าง 18-21 ปี ในเขตกรุงเทพมหานคร โดยกลุ่มตัวอย่างทั้งสองยังถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่มีความเชื่ออำนาจภายในตน จำนวน 200 คนและกลุ่มที่มีความเชื่ออำนาจภายนอกตน จำนวน 200 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 แบบ คือ แบบประเมินความเชื่ออำนาจภายในและภายนอกตนและแบบประเมินการรับรู้ความสามารถของตน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง ผลการวิจัย พบว่า ลักษณะของความเชื่อของบุคคลและระดับอายุส่งผลต่อคะแนนการรับรู้ความสามารถของตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .001 กล่าวคือ 1. วัยรุ่นที่มีความเชื่ออำนาจภายในตน มีคะแนนการรับรู้ความสามารถของตน (M = 31.71, SD = 3.28) สูงกว่าวัยรุ่นที่มีความเชื่ออำนาจภายนอกตน (M = 25.69, SD = 3.48) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (~iF~i (,1.796) = 656.291, ~ip~i <.001) 2. วัยรุ่นตอนปลายมีคะแนนการรับรู้ความสามารถของตน (M = 29.77, SD = 3.34) สูงกว่าวัยรุ่นตอนต้น (M = 27.71, SD = 3.22) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (~iF~i (,1.796) = 69.808, ~ip~i <.001)