การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวก่อความเครียดในงานกับความเครียดและเรื่องรบกวนในชีวิตประจำวันกับความเครียด โดยมีรูปแบบพฤติกรรมแบบเอ ความเชื่อในแหล่งการควบคุม และความเชื่อมั่นในความสามารถของตนเป็นตัวแปรกำกับเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ มาตรวัดตัวก่อความเครียดในงาน มาตรวัดเรื่องรบกวนในชีวิตประจำวัน มาตรวัดความเครียด มาตรวัดรูปแบบพฤติกรรมแบบเอ มาตรวัดความเชื่อในแหล่งการควบคุม และมาตรวัดความเชื่อมั่นในความสามารถของตน กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยได้แก่ พนักงานธนาคารพาณิชย์ 2 แห่ง จำนวน 184 คน ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบพฤติกรรมแบบเอ ความเชื่อในแหล่งการควบคุม และความเชื่อมั่นในความสามารถของตนไม่เป็นตัวแปรกำกับทั้งในความสัมพันธ์ระหว่างตัวก่อความเครียดในงานกับความเครียด และเรื่องรบกวนในชีวิตประจำวันกับความเครียดโดยตัวแปรทุกตัวทำหน้าที่เป็นตัวแปรอิสระทำนายความเครียด ตัวก่อความเครียดในงานรูปแบบพฤติกรรมแบบเอ ความเชื่อในแหล่งการควบคุม และความเชื่อมั่นในความสามารถของตน สามารถร่วมกันทำนายการผันแปรของความเครียดได้ร้อยละ 30 ในขณะที่เรื่องรบกวนในชีวิตประจำวัน รูปแบบพฤติกรรมแบบเอ ความเชื่อในแหล่งการควบคุมและความเชื่อมั่นในความสามารถของตน สามารถร่วมกันทำนายการผันแปรของความเครียดได้ร้อยละ 38