| ชื่อเรื่อง | : | ขนาดตัวอย่างสำหรับตัวสถิติทดสอบไคกำลังสองในกรณีที่ประชากรมีการแจกแจงไม่เป็นปกติ |
| นักวิจัย | : | จุฬาภรณ์ พูลเอี่ยม |
| คำค้น | : | SAMPLE SIZE , CHI-SQUARE TEST STATISTIC , COEFFICIENT OF SKEWNESS , COEFFICIENT OF KURTOSIS |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2548 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082548000928 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่น้อยที่สุดที่เหมาะสมสำหรับการทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับค่าความแปรปรวนประชากรแบบสองด้านโดยใช้ตัวสถิติทดสอบไคกำลังสอง ~iX~i('2) ในกรณีที่ประชากรมีการแจกแจงที่ไม่ใช่การแจกแจงปกติผู้วิจัยได้ทำการศึกษาการแจกแจงของประชากร คือ การแจกแจงที การแจกแจงไคกำลังสองการแจกแจงไวบูลล์ และการแจกแจงจอห์นสัน โดยการแจกแจงดังกล่าวได้กำหนดค่าสัมประสิทธิ์ความเบ้ ~i(+,g)~i(,1) และค่าสัมประสิทธิ์ความโด่ง ~i(+,g)~i(,2) ให้มีค่าแตกต่างจากการแจกแจงปกติ เกณฑ์ที่ใช้สำหรับพิจารณาขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่เหมาะสมคือ ความสามารถในการควบคุมความน่าจะเป็นของความผิดพลาดประเภทที่ 1 ((+,a)) ของการทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับค่าความแปรปรวนประชากรแบบสองด้านโดยใช้ตัวสถิติทดสอบไคกำลังสอง ~iX~i('2)โดยกำหนด ~i(+,a)~i เป็น 0.01, 0.05 และ 0.10 ในการวิจัยครั้งนี้จำลองสถานการณ์การทดลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล ซึ่งทำการจำลองซ้ำ 10,000 รอบในแต่ละสถานการณ์ ผลสรุปของการวิจัยมีดังนี้ เมื่อประชากรมีการแจกแจงที่ไม่ใช่การแจกแจงปกติ จะสามารถทำการทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับค่าความแปรปรวนประชากรแบบสองด้านโดยใช้ตัวสถิติทดสอบไคกำลังสอง ~iX~i('2) ได้เมื่อใช้ขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่มากพอ ผลการศึกษาได้สรุปเป็นตารางนำเสนอขนาดตัวอย่าง ~in~iที่เหมาะสมในการใช้งานโดยจำแนกตามค่าสัมประสิทธิ์ความเบ้ตัวอย่าง ~i(+,g)~i('^)(,1)และค่าสัมประสิทธิ์ความโด่งตัวอย่าง ~i(+,g)~i('^)(,2) ค่าสัมประสิทธิ์ความเบ้ ~i(+,g)~i(,1) จะส่งผลต่อขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่เหมาะสมสำหรับการทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับค่าความแปรปรวนประชากรแบบสองด้านโดยใช้ตัวสถิติทดสอบไคกำลังสอง ~iX~i('2) ในทิศทางเดียวกัน คือ เมื่อค่าสัมประสิทธิ์ความเบ้เพิ่มขึ้นจะส่งผลให้ขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่เหมาะสมจะมีขนาดใหญ่ขึ้นเช่นกัน ค่าสัมประสิทธิ์ความโด่ง ~i(+,g)~i(,2) จะส่งผลต่อขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่เหมาะสมสำหรับการทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับค่าความแปรปรวนประชากรแบบสองด้านโดยใช้ตัวสถิติทดสอบไคกำลังสอง ~iX~i('2) ในทิศทางเดียวกัน คือ เมื่อค่าสัมประสิทธิ์ความโด่งเพิ่มขึ้นจะส่งผลให้ขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่เหมาะสมจะมีขนาดใหญ่ขึ้นเช่นกัน ขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่เหมาะสมจะแปรผกผันกับระดับนัยสำคัญ ~i(+,a)~i ของการทดสอบ ผลสรุปของขนาดตัวอย่าง ~in~i ที่ได้จากการศึกษาวิจัยครั้งนี้สามารถใช้สำหรับการทดสอบสมมติฐานเกี่ยวกับค่าความแปรปรวนประชากรแบบด้านเดียว โดยใช้ตัวสถิติทดสอบไคกำลังสอง~iX~i('2) ได้ |
| บรรณานุกรม | : |
จุฬาภรณ์ พูลเอี่ยม . (2548). ขนาดตัวอย่างสำหรับตัวสถิติทดสอบไคกำลังสองในกรณีที่ประชากรมีการแจกแจงไม่เป็นปกติ.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. จุฬาภรณ์ พูลเอี่ยม . 2548. "ขนาดตัวอย่างสำหรับตัวสถิติทดสอบไคกำลังสองในกรณีที่ประชากรมีการแจกแจงไม่เป็นปกติ".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. จุฬาภรณ์ พูลเอี่ยม . "ขนาดตัวอย่างสำหรับตัวสถิติทดสอบไคกำลังสองในกรณีที่ประชากรมีการแจกแจงไม่เป็นปกติ."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2548. Print. จุฬาภรณ์ พูลเอี่ยม . ขนาดตัวอย่างสำหรับตัวสถิติทดสอบไคกำลังสองในกรณีที่ประชากรมีการแจกแจงไม่เป็นปกติ. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2548.
|
