งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ประเด็นในการชม คำศัพท์และโครงสร้างทางวากยสัมพันธ์ของถ้อยคำที่ใช้ในการชม กลวิธีในการชมและกลวิธีในการตอบคำชมของผู้ชายผู้หญิง และผู้ชายที่มีจิตใจเป็นหญิง โดยวิเคราะห์ข้อมูลที่เก็บจากกลุ่มตัวอย่างคนไทยผู้ชาย ผู้หญิงและผู้ชายที่มีจิตใจเป็นหญิงกลุ่มละ 25 คน ที่มีอายุระหว่าง 20-50 ปีการเก็บข้อมูลกระทำโดยใช้แบบสอบถามแบบเติมเต็ม การบันทึกเทปเพื่อเก็บข้อมูลคำชมและการตอบคำชมที่ปรากฏระหว่างการสนทนาของกลุ่มตัวอย่างกลุ่มละ 1 ครั้ง และการจดบันทึกคำชมและการตอบคำชมในชีวิตประจำวันจากสถานการณ์ที่มีความหลากหลายจำนวน 32 สถานการณ์ รวมทั้งการสังเกตุการณ์การชมและการตอบคำชมในชีวิตประจำวัน ผลการวิจัยพบว่า การชมและการตอบคำชมของคนไทยแปรไปตามเพศ แม้ว่าผู้พูดทุกกลุ่มจะมีประเด็นการชมไม่แตกต่างกัน ได้แก่ รูปลักษณ์ภายนอก ความสามารถในการทำงานและการครอบครองสิ่งต่างๆ อัธยาศัยดี และสุขภาพที่ดี กล่าวคือ ผู้ชายจะกล่าวชมน้อยกว่าผู้พูดกลุ่มอื่นแต่ผู้หญิงจะกล่าวชมทั้งในการทักทายและในการสนทนา ในขณะที่ผู้ชายที่มีจิตใจเป็นหญิงไม่นิยมกล่าวชมเรื่องสุขภาพและจะกล่าวชมผู้ที่มีอัธยาศัยดี ประเด็นในการชมของคนไทยจึงสะท้อนค่านิยมที่ให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์ ความสามารถ การมีอัธยาศัยดีและการมีสุขภาพดีผลการวิเคราะห์คำศัพท์ที่ใช้ในการชมสอดคล้องกับผลการวิเคราะห์ประเด็นในการชมเนื่องจากพบคำศัพท์ที่ใช้ชมในประเด็นเดียวกัน ผลการวิเคราะห์โครงสร้างทางวากยสัมพันธ์ของถ้อยคำที่ใช้ในการชมพบว่าคำชมในภาษาไทยมีไม่กี่แบบซึ่งให้ผลสนับสนุนว่าคำชมเป็นถ้อยคำที่เป็นสูตรแต่มีการใช้แปรไปตามเพศ ผู้ชายและผู้หญิงนิยมกล่าวชมโดยกล่าวถึงสิ่งที่ชมและไม่นิยมใช้คำแสดงอารมณ์ในคำชม ในขณะที่ผู้ชายที่มีจิตใจเป็นหญิงนิยมใช้คำชมที่สั้นห้วน ใช้คำแสดงอารมณ์ในคำชมและนิยมเน้นย้ำน้ำเสียงเวลากล่าวชม ผู้พูดภาษาไทยใช้กลวิธีในการชมทั้งแบบตรงและแบบอ้อมและใช้กลวิธีในการชมและการตอบคำชมคล้ายคลึงกัน ที่ใช้มากที่สุด ได้แก่ กลวิธีชมแบบตรงและกลวิธีชมตอบยอมรับคำชมรวมทั้งการใช้กลวิธีขอข้อมูลและให้ความเห็น ผู้พูดทุกกลุ่มนิยมชมผู้ชายแบบอ้อมแต่นิยมชมผู้หญิงและผู้ชายที่มีจิตใจเป็นหญิงแบบตรง นอกจากนี้ ผู้พูดไม่กล่าวชมในสถานการณ์ที่เอื้อให้มีการชมเนื่องจากไม่มีความเห็นด้านบวกต่อผู้ฟังหรือเห็นว่าไม่เหมาะสมที่จะกล่าวชมผลการวิจัยยังพบการชมในปริบทที่ผู้พูดผู้ฟังไม่รู้จักกันและเป็นเพศตรงข้ามและประเด็นที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกเขินอายในกรณีนี้คือประเด็นเรื่องรูปลักษณ์ภายนอกในสถานการณ์ที่มีผู้ร่วมในเหตุการณ์จำนวนมาก ผลการวิจัยนี้สอดคล้องกับผลการศึกษาคำชมและการตอบคำชมในภาษาอังกฤษและภาษาจีนคุนหมิงที่พบการชมในกรณีเดียวกัน