พุทธอนัมนิกายเป็นนิกายหนึ่งของศาสนาพุทธมหายานจากประเทศเวียดนามได้เข้ามายังกรุงเทพฯ ตั้งแต่ช่วงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ในระยะแรก พุทธอนัมนิกายมีบทบาทสำคัญในฐานะที่เป็นศูนย์รวมทางด้านจิตวิญญาณของชุมชนชาวเวียดนามพุทธในกรุงเทพฯ ในระยะต่อมาได้รับการอุปถัมภ์จากชุมชนจีนและไทยด้วย ด้วยเหตุผลทางด้านการเมืองและวัฒนธรรม ชุมชนของพุทธอนัมนิกายหรือชุมชนวัดญวนได้เปลี่ยนจากชุมชนชาวเวียดนามพุทธเป็นชุมชนของชาวจีนและชาวไทยพุทธอย่างค่อยเป็นค่อยไป อย่างไรก็ตาม ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 นโยบายของรัฐบาลไทยต่อประเทศเวียดนามและลัทธิคอมมิวนิสต์ทำให้สมาชิกของชุนชาวเวียดนามพุทธไม่ต้องการแสดงตนว่าเป็นคนเวียดนามและเริ่มขาดการติดต่อกับวัดญวน พุทธอนนัมนิกายจึงจำเป็นต้องปรับตัวให้เข้ากับสังคมที่เปลี่ยนไปและสภาพแวดล้อมใหม่เพื่อความอยู่รอด ในปัจจุบันนี้เราจะเห็นได้อย่างชัดเจนว่า คนส่วนใหญ่ที่ทำบุญที่วัดญวนนั้นไม่ใช่คนเวียดนามอีกต่อไปแต่เป็นคนจีนและคนไทย จุดประสงค์ของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คืออธิบายพัฒนาการของพุทธอนัมนิกายและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการปรับตัวของพุทธอนัมนิกายและการปรับเปลี่ยนของชุมชนคนเวียดนามในกรุงเทพฯ รวมทั้งอิทธิพลของการเปลี่ยนแปลงด้านการเมืองและวัฒนธรรมในประเทศไทยต่อชุมชนวัดญวน ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้วิจัยเสนอว่านอกจากปัจจัยทางด้านการเมืองแล้วความคล้ายคลึงกันทางด้านวัฒนธรรมยังเป็นปัจจัยที่เอื้อต่อการปรับตัวของพุทธอนัมนิกายในสังคมไทยด้วยเช่นกัน รูปแบบของการปรับตัวของอนัมนิยายที่เห็นได้อย่างชัดเจนคือการปรับตัวทางด้านโครงสร้าง กล่าวคือ มีการรับระบบสมณศักดิ์แบบเดียวกับคณะสงฆ์ไทย และด้านการปฏิบัติกิจทางศาสนา เช่น พิธีกรรมและภาษาที่ใช้ในบทสวดมนต์ เป็นต้น