การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการจัดการเรียนรู้สุนทรียนิเทศศาสตร์เชิงบูรณาการตลอดจนศึกษาคุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์ ที่พบจากการจัดการเรียนรู้ในกิจกรรมสื่อสารการแสดงกวีคีตการชุด "ออง ซาน ซู จี 60 ปี แห่งตะวันหลังก้อนเมฆ" เนื่องในสามวาระได้แก่ วาระครบรอบ "60 ปีออง ซาน ซู จี การต่อสู้ของสตรีลุ่มแม่น้ำอิระวดี และสาละวิน" ณ หอประชุมศรีบูรพา มหาวิทยาธรรมศาสตร์วาระมหากรรมสุนทรียะ "สันติภาพในมือเรา สันติภาพในดวงใจ" จุฬาฯ วิชากา' 48 หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และวาระ "สารฝันเพื่อสันติและสิทธิมนุษยชน" ณ หอนิทรรศการศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทั้งนี้การวิจัยดังกล่าวจะศึกษาข้อมูลด้านเอกสารประกอบด้วยบันทึกความรู้สึกจากการแสดงเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวกับการแสดงของผู้จัดการเรียนรู้และผู้เรียนรู้ และใช้การสัมภาษณ์เจาะลึก การสนทนากลุ่ม รวมถึงการใช้กระบวนการสังเกตแบบมีส่วนร่วมในการศึกษาข้อมูลทั้งหมด อาศัยแนวคิดสุนทรียนิเทศศาสตร์ การจัดการเรียนรู้เชิงบูรณาการ และคุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์เป็นกรอบในการศึกษา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ กระบวนการจัดการเรียนรู้สุนทรียนิเทศศาสตร์แบ่งเป็น 3 ขั้นตอน คือ ก่อนการแสดง การแสดง และหลังการแสดง ในแง่ของสาระวิชามีการบูรณาการ 4 ลักษณะได้แก่ 1. บูรณาการแบบสอบแทรกวิชาการกับทักษะชีวิต 2. บูรณาการภายในวิชา 3. บูรณาการแบบสหวิทยาการคือระหว่างวิชาและสาขาวิชา และ 4. บูรณาการกับวิถีชีวิตและวาระทางสังคม (social agenda) ในแง่รูปแบบกิจกรรมโครงงาน และ 3. บูรณาการด้วยการแก้ปัญหาจากสถานการณ์จริง ส่วนในแง่ผู้สอนหรือวิทยากรมีการบูรณาการการสอนแบบเป็นคณะทั้งวิทยากรภายใน และภายนอกสถาบันรวมถึงมีการบูรณาการร่วมกันระหว่างนิสิตบัณฑิตศึกษาและปริญญาบัณฑิตด้วย จากกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา 4 ระดับคือ พื้นฐาน ก้าวหน้า เชิงรุก และเป็นเลิศการเรียนรู้สุนทรียนิเทศศาสตร์เชิงบูรณาการ มีผลต่อคุณลักษณะบัณฑิตทั้ง 4 ด้าน คือ 1. ความรู้2. ความคิด 3. ความสามารถ และ 4. คุณธรรมจริยธรรม ตั้งแต่ระดับก้าวหน้าขึ้นไปจนถึงระดับเป็นเลิศ เมื่อใช้ยุทธศาสตร์การพัฒนานิสิตและคุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทั้ง 4 ด้าน คือ 1. สติปัญญาและวิชาการ 2. สังคม 3. คุณธรรม และ 4. ทักษะและวิชาชีพจากการประเมินของผู้เรียนรู้ชี้ให้เห็นว่าการเรียนรู้สุนทรียนิเทศศาสตร์เชิงบูรณาการ เสริมสร้างให้เกิดความรับผิดชอบต่อตนเองและตระหนักบทบาทของตนเองต่อสังคมส่วนรวมมากที่สุด