ผลของความเข้มข้นของน้ำเสียต่อประสิทธิภาพการบำบัดของพื้นที่ชุ่มน้ำที่สร้างขึ้นที่ปลูกพันธุ์ไม้ชายเลน ได้ทำการศึกษา 3 ปัจจัย คือ ความเข้มข้นของน้ำเสีย ชนิดของกล้าไม้ และระยะเวลากักเก็บโดยใช้น้ำเสีย 4 ความเข้มข้น คือ น้ำเสียชุมชนปกติ(NW : normal wastewater) และน้ำเสียที่ปรับให้มีความเข้มข้นของไนโตรเจนทั้งหมดและฟอสฟอรัสทั้งหมดเป็น 2, 5 และ 10 เท่าของน้ำเสียชุมชนปกติ (2NW, 5NW, และ 10NW)โดยน้ำเสียทั้ง 4 ระดับมีค่าไนโตรเจนทั้งหมดเป็น 22.154 (+,ฑ) 5.414, 48.212 (+,ฑ) 2.811,111.129 (+,ฑ) 6.350 และ 216.803 (+,ฑ) 14.908 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ค่าฟอสฟอรัสทั้งหมดเป็น 5.837 (+,ฑ) 0.817, 8.978 (+,ฑ) 0.774, 21.159 (+,ฑ) 1.096 และ44.494 (+,ฑ) 3.288 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ชนิดของกล้าไม้ 4 ชนิด คือ โกงกางใบใหญ่(~iRhizophora mucronata~i) แสมทะเล (~iavicennia marina~i) พังกาหัวสุมดอกแดง(~iBruguiera gymnorrhiza~i) และโปรงแดง (~iCeriops tagal~i) และระยะเวลากักเก็บ3 ระยะ คือ 7, 5 และ 3 วัน โดยจัดสร้างชุดทดลองขนาด 1 x 2 x 0.6 เมตร จำนวน 25 ชุดภายใต้หลังคาโปร่งใสในโครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ จังหวัดเพชรบุรี ผลการศึกษาพบว่า ชุดทดลองที่ได้รับน้ำเสีย 5NW มีเปอร์เซ็นต์การบำบัดบีโอดีสูงสุด คือ 95.31% ชุดทดลองที่ได้รับน้ำเสีย 10NW มีเปอร์เซ็นต์การบำบัดไนโตรเจนทั้งหมด ไนเตรท ฟอสฟอรัสทั้งหมดและ ออร์โธฟอสเฟตสูงสุด คือ 91.86, 89.43,91.18 และ 89.74% ตามลำดับ และในชุดทดลองที่ได้รับน้ำเสีย NW มีเปอร์เซ็นต์การบำบัดแอมโมเนียสูงสุด คือ 99.45% การศึกษาสมบัติของดินพบว่าปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด และฟอสฟอรัสทั้งหมดในดินภายหลังการทดลองเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05)การศึกษากล้าไม้พบว่าปริมาณไนโตรเจนทั้งหมด และฟอสฟอรัสทั้งหมดในใบภายหลังการทดลองมีปริมาณเพิ่มขึ้น อัตราการเพิ่มพูนมวลชีวภาพลำต้นสูงที่สุดในชุดทดลองที่ปลูกกล้าไม้โกงกางใบใหญ่ที่ได้รับน้ำเสีย NW โดยสรุป พื้นที่ชุ่มน้ำที่สร้างขึ้นที่ปลูกพันธุ์ไม้ชายเลนสามารถบำบัดน้ำเสียที่มีความเข้มข้นของไนโตรเจนทั้งหมด และฟอสฟอรัสทั้งหมดต่างกันได้ โดยที่ระยะกักเก็บ 7 วัน สามารถลดปริมาณของไนโตรเจนทั้งหมด และฟอสฟอรัสทั้งหมดในน้ำเสียได้สูงสุด และมีประสิทธิภาพในการบำบัดธาตุอาหารสูงกว่าที่ระยะกักเก็บ5 และ 3 วัน