เนื่องด้วยการค้าระหว่างประเทศของไทยที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ส่งผลต่อความต้องการในด้านการขนส่งสินค้าทางทะเลเพิ่มขึ้น ตามอัตราการเจริญเติบโตทางด้านการค้าระหว่างประเทศ แต่จากการศึกษากลับพบว่าธุรกิจการรับขนส่งสินค้าทางทะเลของไทยนั้น ไม่ได้เติบโตตามอัตราการขยายตัวตามมูลค่าและปริมาณการค้าที่ทำการซื้อขายกันระหว่างประเทศและพบว่าการเปลี่ยนแปลง จำนวนเรือและระวางบรรทุกของเรือไทยนั้นไม่สมดุลกับความต้องการด้านการขนส่งทางทะเล พบกองเรือไทยมีจำนวนไม่เพียงพอกับความต้องการของตลาดในการให้บริการรับขนส่งทางน้ำ การให้บริการรับขนส่งสินค้าทางทะเลของไทยนั้นจากอดีตจนถึงปัจจุบันนี้นับว่ายังอยู่ที่ระดับที่ต่ำมากหากเปรียบเทียบกับการขนส่งสินค้าของกองเรือต่างชาติซึ่งคาดว่าสาเหตุหลักน่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการดำเนินการจดทะเบียนเรือ จึงทำให้ผู้ประกอบการเหล่านั้นไม่ให้ความสนใจจะนำเรือของตนมาจดทะเบียนเรือไทย แต่กลับนำเรือใหม่ไปจดทะเบียนต่างชาติคือชาติสิงคโปร์และประเทศอื่น ๆ การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อแตกต่างในการให้บริการในขั้นตอนการจดทะเบียนเรือไทย และขั้นตอนการจดทะเบียนเรือสิงคโปร์ และ ศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อจำกัดของการดำเนินการในการจดทะเบียนเรือไทย และศึกษาถึงปัจจัยที่ผู้ประกอบการเรือไทยใช้ในการพิจารณาในการตัดสินใจเลือกสัญชาติเรือ ตลอดจนศึกษาหาลักษณะการจดทะเบียนเรือไทยที่เป็นที่ต้องการของผู้ประกอบการ (Ideal Ship Registration) โดยใช้การสัมภาษณ์ลึก(Depth Interview) จากบุคลากรที่ปฏิบัติงานด้านบริหารกองเรือ หรือ ด้านการจัดการบริหารสายการเดินเรือของบริษัทที่ให้บริการรับขนส่งสินค้าทางเรือระหว่างประเทศ นอกจากนี้ยังได้ดำเนินการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม (Questionnaire Structure) จากกลุ่มประชากรที่เป็นเจ้าของเรือไทย จากผลการวิจัยนี้ ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ในการพิจารณาปรับปรุงการดำเนินการจดทะเบียนเรือในด้านต่างๆ เช่น ข้อเสนอแนะด้านการจดทะเบียนเรือ ด้านกฎหมายพาณิชยนาวีด้านการเงินและภาษีอากร ด้านนโยบายการส่งเสริมพาณิชยนาวี และด้านคนประจำเรือ เป็นต้น