ในการวิจัยนี้ ได้ทำการพัฒนาตัวแบบการบำรุงรักษา (preventive maintenanceและ minimal repair) เพื่อประกันความเชื่อมั่นของเครื่องมือที่มีอัตราเสียสูงขึ้นและได้นำมาประยุกต์ใช้สำหรับเครื่องมือเช่าในมุมมองการตัดสินใจของผู้ให้เช่า ในธุรกิจการเช่าเครื่องมือนั้นผู้ให้เช่ามักทำการบำรุงรักษาเครื่องมือให้แก่ผู้เช่า ซึ่งความสามารถในการทำงานของเครื่องมือ และค่าชดเชยความเสียหาย เมื่อเครื่องมือไม่สามารถทำงานได้ตามมาตรฐานที่กำหนด มีผลกระทบอย่างมากต่อต้นทุนรวมของผู้ให้เช่า ดังนั้น นโยบายการซ่อมบำรุงรักษาเชิงป้องกัน ที่ประหยัดที่สุดจึงต้องมีการประเมินค่าใช้จ่ายระหว่างค่าซ่อมพร้อมทั้งค่าชดเชยกับค่าบำรุงรักษาป้องกัน เพื่อหาค่าตัวแปรการตัดสินใจที่เหมาะสม ผู้วิจัยได้พิจารณาเครื่องมือให้เช่าโดยแบ่งเป็น 2 ประเภท ได้แก่ เครื่องมือใหม่ และ เครื่องมือที่ผ่านการใช้งานแล้ว โดยนโยบายของเครื่องมือใหม่ขึ้นอยู่กับ 3 ตัวแปรการตัดสินใจ ดังนี้ 1. จำนวนครั้งการปฏิบัติการบำรุงรักษาเชิงป้องกันในช่วงระยะเวลาการเช่า 2. กำหนดการปฏิบัติการบำรุงรักษาเชิงป้องกัน 3. ระดับการบำรุงรักษา ส่วนเครื่องมือที่ผ่านการใช้งานแล้ว ผู้ให้เช่ามีทางเลือกที่จะปรับปรุงค่าความเชื่อมั่นของเครื่องมือโดย การเพิ่มขีดความสามารถที่เหมาะสมก่อนให้เช่าเครื่องมือ