เป็นที่ยอมรับกันว่าพื้นที่ในแถบจังหวัดทางภาคเหนือของประเทศไทย เป็นบริเวณที่มีความเสี่ยงภัยต่อแผ่นดินไหวในระดับปานกลาง และจากการสำรวจทางธรณีวิทยา พบว่ารอยเลื่อนหลาย ๆ รอยเลื่อน ในบริเวณภาคเหนือและภาคตะวันตกของประเทศ เป็นรอยเลื่อนที่มีพลังซึ่งเป็นไปได้ว่ารอยเลื่อนที่พบเหล่านี้ จะสามารถทำให้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.5 ถึง6.5 ริคเตอร์ แม้ว่าได้มีการประกาศให้อาคารหรือสิ่งก่อสร้าง ในพื้นที่ทางภาคเหนือและภาคตะวันตก ต้องทำการออกแบบต้านแรงแผ่นดินไหวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 แต่ไม่ค่อยได้รับความสนใจเนื่องจากวิศวกรส่วนใหญ่ยังขาดพื้นฐานความรู้ทางด้านพลศาสตร์ โดยเฉพาะพลศาสตร์ของดินจากข้อมูลการเจาะสำรวจชั้นดินที่รวบรวมได้ในจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย พบว่าชั้นดินส่วนใหญ่ประกอบด้วยชั้นทรายหลวมถึงแน่นปานกลางกระจายอยู่ในระดับที่มีความลึกไม่มากและมี SPT N-value ที่ปรับแก้แล้วประมาณ 5-20 ครั้งต่อฟุต ข้อมูลการเจาะสำรวจชั้นดินดังกล่าว และแบบจำลองทางสถิติซึ่งได้จากการวิเคราะห์ข้อมูลการเกิดลิควีแฟคชั่นที่รวบรวมจากทั่วโลก จะถูกนำมาใช้ในการวิเคราะห์เพื่อหาแรงดันน้ำส่วนเกินที่เกิดจากแผ่นดินไหวโดยวิธีหน่วยแรงประสิทธิผล ซึ่งผลการวิเคราะห์ที่ได้ จะถูกเสนอในรูปของความสัมพันธ์ระหว่างความน่าจะเป็นของการเกิดลิควีแฟคชั่น แรงดันน้ำส่วนเกิน และความเร่งสูงสุดที่ผิวดินเพื่อใช้ประเมินความเสี่ยงและกำลังต้านทานการเกิดสภาวะลิควีแฟคชั่นของชั้นดินทรายในจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย