วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาการดำเนินนโยบายของรัสเซียต่อจีน ในช่วงปี ค.ศ. 1992-2000โดยวิเคราะห์ถึงปัจจัยที่เป็นสาเหตุผลักดันให้รัสเซียดำเนินการปรับความสัมพันธ์กับจีนและการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างรัสเซีย-จีนในช่วงเวลาดังกล่าว การศึกษานี้ได้นำเอาแนวคิดทฤษฎีสัจนิยมเป็นกรอบในการวิเคราะห์ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีสมมติฐานที่ว่า 'ผลประโยชน์' มิใช่อุดมการณ์ที่เป็นเครื่องกำหนดนโยบายของรัสเซียในสมัยของประธานาธิบดี บอริส เยลท์ซิน ที่มีต่อจีน จากการศึกษาพบว่า นโยบายต่างประเทศของรัสเซียในช่วงสมัยของประธานาธิบดี บอริส เยลท์ซินที่มีลักษณะที่ต้องการเป็นมิตรกับจีนอย่างมาก ดำเนินนโยบายที่ใกล้ชิดกับจีนหลายด้านอย่างเป็นรูปธรรม ส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างรัสเซียกับจีนพัฒนาไปในทิศทางที่สร้างสรรค์อย่างที่ไม่เคยปรากฎมาก่อนในประวัติศาสตร์ มีปัจจัยที่เป็นเหตุคือ ผลประโยชน์ทางด้านการเมืองความมั่นคง และเศรษฐกิจของรัสเซีย และปัจจัยจากฝ่ายจีนที่ต้องการเป็นมิตรกับรัสเซียเป็นปัจจัยเสริม ที่ทำให้การดำเนินนโยบายของรัสเซียต่อจีนเป็นไปอย่างราบรื่น