~bวัตถุประสงค์~b: เพื่อสร้างกราฟ PREDICTIVE NOMOGRAM ของระดับบิลิรูบินของเด็กไทยซึ่งสามารถใช้พยากรณ์ภาวะตัวเหลืองได้ ~bวิธีการดำเนินการวิจัย~b: ศึกษาจากทารกที่คลอดครบกำหนดจำนวน 392 ราย(อายุครรภ์ (+,ณ)37 สัปดาห์และน้ำหนักตัวมากกว่า 2500 กรัม) ซึ่งคลอดที่ ร.พ. จุฬาลงกรณ์ด้วยวิธีผ่าท้องคลอดในช่วง พ.ย. 2546 - พ.ศ. 2547 โดยทารกที่ได้รับการส่องไฟ ทารกที่มีกลุ่มเลือดเอหรือบีและมารดากลุ่มเลือดโอ ทารกที่มีภาวะขาดเอนไซม์ G6PD จะถูกคัดออกจากการสร้าง Nomogram ทารกจะได้รับการตรวจร่างกายและวัดค่าบิลิรูบินทางผิวหนังโดยใช้เครื่องBILICHECK(+,โ) 1 ครั้งต่อวันเป็นเวลาอย่างน้อย 4 วันติดกัน โดยนำค่าบิลิรูบินที่ได้มาหาค่าเปอร์เซนไทล์ เพื่อสร้างกราฟ HOUR-SPECIFIC TRANSCUTANEOUS BILIRUBIN ~bผลการวิจัย~b: ทารกจำนวน 284 รายที่เข้าเกณฑ์ในการสร้างกราฟ HOUR-SPECIFICTRANSCUTANEOUS BILIRUBIN ระดับบิลิรูบินทางผิวหนังที่ 75 เปอร์เซนไทล์เมื่ออายุ24, 48, 72, 96 ชั่วโมง คือ 6.0, 9.0, 10.5, (+,ณ)10.5 มก/ดล. ตามลำดับ ในการศึกษาพบทารกได้รับการส่องไฟ 32 รายมีระดับบิลิรูบินทางผิวหนังมากกว่า 95 เปอร์เซนไทล์23 คน (72%) มีความไวต่อการส่องไฟ 71% ความจำเพาะต่อการส่องไฟ 90% มีค่า likelihoodratio (LR) เท่ากับ 7.5 ทารกทั้ง 32 คน (100%) ที่ได้รับการส่องไฟมีระดับค่าตัวเหลืองมากกว่า 75 เปอร์เซนไทล์ มีความไวต่อการส่องไฟ 100% ความจำเพาะต่อการส่องไฟ 53%LR เท่ากับ 2.1 ไม่พบว่าทารกที่มีระดับบิลิรูบินต่ำกว่า 40 เปอร์เซนไทล์มีความเสี่ยงต่อการส่องไฟ ~bสรุปผลการวิจัย~b: กราฟ HOUR-SPECIFIC TRANSCUTANEOUS BILIRUBIN สามารถพยากรณ์ภาวะตัวเหลืองที่ต้องการรักษาได้