วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาแนวคิดและกระบวนการสร้างวาทกรรมสงครามและสันติภาพในกวีนิพนธ์สงครามจากสงคราม 5 ครั้ง ได้แก่ สงครามโลกครั้งที่หนึ่งสงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเวียดนาม สงครามแบ่งแยกดินแดนคาบสมุทรบอลข่าน และเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ค.ศ. 2001 จากการศึกษากวีนิพนธ์สงครามจำนวนทั้งสิ้น 83 บท พบว่ากวีนิพนธ์สงครามยุคใหม่นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับสงครามสองประการ คือ แนวคิดสนับสนุนสงครามและแนวคิดต่อต้านสงคราม แนวคิดสนับสนุนสงครามเป็นวาทกรรมดั้งเดิมของกวีนิพนธ์สงครามที่ยอมรับและสนับสนุนความชอบธรรมในการทำสงคราม โดยนำเสนอว่าสงครามเป็นส่วนหนึ่งของวิถีแห่งความเป็นมนุษย์เป็นกิจกรรมที่กำหนดโดยพระเจ้า และเชื่อว่าสงครามจะสามารถทำให้คนธรรมดากลายเป็นวีรบุรุษได้ทั้งนี้ แนวคิดแบ่งแยกแบบคู่ปรปักษ์กระตุ้นให้เกิดความเชื่อว่ามนุษย์จะสามารถบรรลุถึงสถาวะแห่งสันติภาพได้ด้วยการทำสงคราม แนวคิดต่อต้านสงครามเป็นวาทกรรมหลักของกวีนิพนธ์สงครามยุคใหม่ซึ่งปฏิเสธความชอบธรรมในการทำสงครามโดยนำเสนอผลกระทบของสงครามที่มีต่อมนุษย์ทั้งทางร่างกายและจิตใจวาทกรรมต่อต้านสงครามสะท้อนทัศนคติในแง่ลบที่มนุษย์มีต่อหายนะอันเกิดจากสงครามเบ็ดเสร็จซึ่งไม่จำกัดขอบเขตและกลุ่มเป้าหมายในการทำลายล้าง และโต้แย้งแนวคิด"สงครามเพื่อยุติสงคราม"ทั้งนี้ กวีนิพนธ์ที่ต่อต้านสงครามแนะว่าการตระหนักถึงผลกระทบอันน่ากลัวของสงครามจะทำให้มนุษยชาติยุติการสู้รบและอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ