วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มุ่งศึกษาปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการออกคำสั่งปิดชั่วคราวหรือการพักใช้ใบอนุญาตประกอบการกับเจ้าของหรือผู้ดำเนินกิจการสถานประกอบการที่มีการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดเนื่องจากจำนวนของการสั่งปิดชั่วคราวหรือการพักใช้ใบอนุญาตประกอบการดังกล่าวมีจำนวนที่น้อยมาก ซึ่งย่อมสะท้อนประสิทธิภาพของการนำมาตรการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดในสถานประกอบการมาใช้บังคับเป็นเครื่องมือในการแก้ไขและคลี่คลายสถานการณ์ปัญหาการแพร่ระบาดของยาเสพติดในสถานประกอบการ จากการศึกษาพบว่า คำสั่งปิดชั่วคราวหรือการพักใช้ใบอนุญาตประกอบการของสถานประกอบการที่มีการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด ที่ออกโดยคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดถือเป็นคำสั่งทางปกครองตามหลักกฎหมายปกครอง และการดำเนินมาตรการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดในสถานประกอบการประสบปัญหาในหลายประการด้วยกัน กล่าวคือปัญหาด้านองค์กรผู้มีอำนาจออกคำสั่งที่มีโครงสร้างองค์กรเป็นฝ่ายบริหารระดับสูง ทำให้ยากต่อการดำเนินกระบวนพิจารณา ปัญหาด้านขั้นตอนและวิธีการออกคำสั่งปิดชั่วคราวหรือการพักใช้ใบอนุญาตประกอบการที่มีความซับซ้อน ใช้ระยะเวลานานไม่เอื้อต่อการบังคับใช้กฎหมาย ปัญหาด้านบทลงโทษสถานประกอบการที่ถือว่าไม่รุนแรงเพียงพอที่จะทำให้เจ้าของหรือผู้ดำเนินกิจการเกิดความเกรงกลัวและปฏิบัติตามกฎหมายและปัญหาด้านนโยบายของฝ่ายบริหารต่อการแก้ไขปัญหายาเสพติดในสถานประกอบการที่ขาดความชัดเจนและเป็นรูปธรรม รวมทั้งปัญหาการบังคับใช้กฎหมายในการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดในสถานประกอบการที่มีกระบวนการหลากหลายขั้นตอน ทำให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องเสี่ยงไปใช้มาตรการทางกฎหมายด้านอื่นๆ แทน ดังนั้น ควรมีการแก้ไขปรับปรุงพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามยาเสพติด พ.ศ. 2519ประกาศและระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินมาตรการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดในสถานประกอบการที่มีการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด ให้มีความเหมาะสมและเกิดประสิทธิภาพในการบังคับใช้กฎหมายอย่างแท้จริง