การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วยและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ทักษะในการสื่อสาร ความมีอิสระในงาน กับการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการ โรงพยาบาลศูนย์ กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลประจำการ งานผู้ป่วยใน โรงพยาบาลศูนย์ ซึ่งได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอนจำนวน 490 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลมี 3 ตอนคือ แบบสอบถามทักษะในการสื่อสาร แบบสอบถามความมีอิสระในงาน และแบบสอบถามการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ได้รับการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา และวิเคราะห์ความเที่ยงโดยมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .93, .84 และ .96 ตามลำดับ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลคือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยคะแนนการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการโดยรวมอยู่ในระดับสูง ((X) = 176.56, SD = 23.198) 2. ทักษะในการสื่อสารทั้งโดยรวมและรายด้านทั้ง 4 ด้านคือทักษะในการฟังทักษะในการให้ข้อมูลข่าวสารที่ชัดเจน ทักษะการรับข้อมูลข่าวสารที่ปราศจากการลำเอียงและทักษะการสื่อสารแบบเปิด มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการ โรงพยาบาลศูนย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .613, .518, .564, .564, .482 ตามลำดับ) 3. ความมีอิสระในงานโดยรวม และรายด้าน 2 ด้าน คือความมีอิสระในการตัดสินใจในการปฏิบัติงาน, ความมีอิสระในการควบคุมเวลาปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการโรงพยาบาลศูนย์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .442, .554, .309 ตามลำดับ) ส่วนด้านความมีอิสระในการเลือกวิธีปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์ในระดับต่ำ กับการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการโรงพยาบาลศูนย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .220)