วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ทักษะในการสื่อสาร ความมีอิสระในงาน กับการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการ โรงพยาบาลศูนย์ กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลประจำการ งานผู้ป่วยใน โรงพยาบาลศูนย์ ซึ่งได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอนจำนวน 490 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลมี 3 ตอนคือ แบบสอบถามทักษะในการสื่อสาร แบบสอบถามความมีอิสระในงาน และแบบสอบถามการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ได้รับการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา และวิเคราะห์ความเที่ยงโดยมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .93, .84 และ .96 ตามลำดับ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลคือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้ 1.ค่าเฉลี่ยคะแนนการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการโดยรวม อยู่ในระดับสูง ([Mean] = 176.56, SD = 23.198) 2.ทักษะในการสื่อสารทั้งโดยรวมและรายด้านทั้ง 4 ด้านคือทักษะในการฟัง ทักษะในการให้ข้อมูลข่าวสารที่ชัดเจน ทักษะการรับข้อมูลข่าวสารที่ปราศจากการลำเอียง และทักษะการสื่อสารแบบเปิด มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการ โรงพยาบาลศูนย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (r = .613, .518, .564, .564, .482 ตามลำดับ) 3.ความมีอิสระในงานโดยรวม และรายด้าน 2 ด้าน คือความมีอิสระในการตัดสินใจในการปฏิบัติงาน, ความมีอิสระในการควบคุมเวลาปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลางกับการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการโรงพยาบาลศูนย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (r= .442, .554, .309 ตามลำดับ) ส่วนด้านความมีอิสระในการเลือกวิธีปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์ในระดับต่ำ กับการจัดการเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลประจำการโรงพยาบาลศูนย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 (r= .220)