การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วยและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของแพทย์และพยาบาลในสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา เก็บรวบรวมข้อมูลโดยให้กลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นแพทย์และพยาบาล จำนวน194 คน เป็นผู้ตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของกลุ่มตัวอย่าง แบบทดสอบบุคลิกภาพ The MaudsleyPersonality Inventory (MPI) และแบบประเมินเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Chi-square testและ Pearson's product moment correlation coefficient ผลการศึกษาพบว่า 1. แพทย์และพยาบาลส่วนใหญ่ คิดเป็นร้อยละ 55.1 มีเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วยอยู่ในระดับปานกลาง 2. ปัจจัยข้อมูลทั่วไปที่มีความสัมพันธ์กับเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วยคือตำแหน่งในการปฏิบัติงานและความเจ็บป่วยทางจิต มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยจิตแพทย์มีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าแพทย์สาขาอื่นและพยาบาลวิชาชีพมีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าพยาบาลเทคนิคหรือเจ้าหน้าที่พยาบาลแพทย์และพยาบาลที่ไม่มีความเจ็บป่วยทางจิตมีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าแพทย์และพยาบาลที่มีความเจ็บป่วยทางจิต 3. ปัจจัยเกี่ยวข้องด้านระดับการศึกษา และบุคลิกภาพแบบมั่นคงและอ่อนไหวทางอารมณ์ (Scale-N) มีความสัมพันธ์กับเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยแพทย์และพยาบาลที่มีการศึกษาสูง มีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าแพทย์และพยาบาลที่มีระดับการศึกษาที่ต่ำกว่า ส่วนแพทย์และพยาบาลที่มีบุคลิกภาพแบบมั่นคงทางอารมณ์ (stability) มีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าแพทย์และพยาบาลที่มีบุคลิกภาพแบบอ่อนไหวทางอารมณ์ (neuroticism)