การศึกษาสัณฐานของพอลิเมอร์สององค์ประกอบประเภทสไตรีนและอะคริเลตนั้นวัฏภาคที่หนึ่งประกอบด้วยมอนอเมอร์เมทิลอะคริเลต บิวทิลอะคริเลต หรือบิวทิลเมทาคริเลตวัฏภาคที่สองประกอบด้วยสไตรีน หรือเมทิลเมทาคริเลต สามารถทำให้หยดของมอนอเมอร์ขนาดเท่า ๆ กันเกิดขึ้น โดยใช้ชิราสุพอรัสกลาสส์เมมเบรน (เอสพีจี) ที่มีขนาดรูโพรง0.51 หรือ 0.90 ไมโครเมตร โดยการทำอิมัลซิฟิเคชันหนึ่งครั้ง ขับหยดของเหลวที่ถูกขับผ่านรูโพรงของเมมเบรน ซึ่งประกอบด้วยมอนอเมอร์เป็นส่วนใหญ่ สารเติมแต่งประเภทไม่ชอบน้ำ และสารริเริ่มประเภทละลายในน้ำมัน แขวนลอยอยู่ในวัฏภาคของน้ำที่มีสารคงเสถียรภาพและตัวยับยั้งบรรจุอยู่ หลังจากนั้น ถ่ายของผสมสู่ปฏิกรณ์และทำพอลิเมอไรเซชันได้อนุภาคของพอลิ(สไตรีน-โค-อะคริเลต) ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางในช่วง 3 ถึง10 ไมโครเมตร และมีการกระจายของขนาดอนุภาคแคบ โดยค่าสัมประสิทธิ์ของการเปลี่ยนแปลงใกล้ร้อยละ 10 ขึ้นอยู่กับชนิดของมอนอเมอร์และองค์ประกอบ ศึกษาผลของอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วของโคพอลิเมอร์ โดยเทคนิคดิฟเฟอเรนเชียลสแกนนิงคาลอริเมทรีพบว่าโคพอลิเมอร์ที่ประกอบด้วยเมทิลอะคริเลตเข้ากันได้ดีกับเมทิลเมทาคริเลต มากกว่ากับสไตรีนที่มีพลาสติไซเซอร์ไดออกทิลทาเลต ค่าอุณหภูมิการเปลี่ยนถานะคล้ายแก้วของพอลิ(เมทิลเมทาคริเลต-โค-เมทิลอะคริเลต) ขึ้นกับองค์ประกอบลอยเลื่อน เนื่องจากความแตกต่างของสัดส่วนความว่องไวของมอนอเมอร์ การเติมพลาสติไซเซอร์ลงในพอลิ(เมทิลเมทาคริเลต-โค-เมทิลอะคริเลต) มีผลต่อค่าอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วน้อยกว่าต่อพอลิ(สไตรีน-โค-เมทิลอะคริเลต) การใช้พอลิเมอร์ที่มีหมู่อะคริเลตโซ่ยาวเช่น บิวทีลเมทาคริเลต หรือบิวทิลอะคริเลตในโคพอลิเมอร์ มีผลต่ออุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะคล้ายแก้วมากกว่าการใช้พลาสติกไซเซอร์ไดออกทิลทาเลต ยังควบคุมสัณฐานของอนุภาคพอลิเมอร์ได้โดยการเติมพอลิเมอร์ที่มีน้ำหนักโมเลกุลต่ำ เช่น พอลิสไตรีน โดยอัตราส่วนของพอลิสไตรีนและมอนอเมอร์สไตรีน ทำให้ความหนืดของวัฏภาคกระจายเพิ่มขึ้นพบพอลิเมอร์ที่มีสัณฐานแบบแกนเปลือกหรือโครงสร้างแบบสะลามิ ได้ศึกษาการเกิดเป็นฟิล์มของพอลิเมอร์และสัณฐานวิทยาที่ผิวโดยเทคนิคไมโคสโกปี