วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการลดสีย้อมแอซิด กรีน 25 ของไคโตซานเกรดทางพาณิชย์และเกรดทางเภสัชภัณฑ์ และศึกษาการย่อยสลายของไคโตซานทั้งสองชนิดในดินหลังจากที่ดูดสีย้อมแอซิด กรีน 25 แล้ว การดูดซับสีย้อมแอซิด กรีน 25 ที่ความเข้มข้น 30 มิลลิกรัมต่อลิตร พบว่า สภาวะที่เหมาะสมในการบำบัดน้ำเสียด้วยไคโตซานทั้งสองชนิด คือ ปรับ พีเอช ของน้ำเสียเท่ากับ 5 ใช้ไคโตซานในปริมาณ 0.2 กรัมต่อน้ำ 100 มิลลิลิตร กวนที่ความเร็ว 150 รอบต่อนาที เป็นเวลา 4 ชั่วโมง ผลการทดลองความสามารถในการลดสีย้อมแอซิด กรีน 25 ของไคโตซานเกรดทางพาณิชย์และเกรดทางเภสัชภัณฑ์ มีค่าเท่ากับ 98.9±0.1 และ 99.2±0.2 เปอร์เซนต์ ตามลำดับ และความสามารถในการลดความขุ่นเท่ากับ 54.9±1.1 และ 57.0±2.6 เปอร์เซนต์ ตามลำดับ ผลการวิเคราะห์ทางสถิติพบว่าความสามารถในการลดสีย้อมและความขุ่นโดยใช้ ไคโตซานทั้งสองชนิดไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่พีเอช 5 ไอโซเทอมของการดูดซับเป็นไปตามสมการของแลงเมียร์ โดยค่าการดูดซับสีแอซิด กรีน 25 สูงสุดของไคโตซานเกรดทางพาณิชย์และเกรดทางเภสัชภัณฑ์ เท่ากับ 854.14 และ 909.09 มิลลิกรัมต่อกรัมไคโตซาน ตามลำดับ การย่อยสลายในดินทำโดยการนำไคโตซานทั้งสองชนิดที่ดูดซับสีย้อมแล้วมาศึกษาปัจจัยที่เหมาะสมในการย่อยสลายเป็นระยะเวลา 35 วัน ปัจจัยที่ทำการศึกษาคือ พีเอช อุณหภูมิ และความชื้นในดิน โดยมีพารามิเตอร์ที่ติดตามผลคือ ปริมาณ ดี-กลูโคซามีน การหายใจของจุลินทรีย์ดิน อินทรีย์คาร์บอน และไนโตรเจนทั้งหมด จากผลการทดลองพบว่า พีเอช ที่มีผลต่อการย่อยสลายของไคโตซานทั้งสองชนิด คือ พีเอชที่เป็นกลาง (6.79) สภาวะอุณหภูมิที่มีผลต่อการย่อยสลายของไคโตซานทั้งสองชนิด คือ 25-35 องศาเซลเซียส และความชื้นที่มีผลต่อการย่อยสลายของไคโตซานทั้งสองชนิด คือ 70-80 เปอร์เซนต์