| ชื่อเรื่อง | : | ฤทธิ์ในการเป็นยาชาเฉพาะที่ของสารสกัดเพลลิโทรีนจากลูกชะพลู |
| นักวิจัย | : | ปิยลักษณ์ ทรัพย์ประเสริฐ |
| คำค้น | : | PELLITORINE , LOCAL ANESTHETIC , TAIL FLICK TEST , SCIATIC NERVE , SKIN TWITCH TEST |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2546 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082546001157 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาฤทธิ์ในการเป็นยาชาเฉพาะที่ของสารสกัดจากลูกชะพลู ซึ่งมีเพลลิโทรีนเป็นส่วนประกอบหลัก โดยได้ทำการศึกษาบนเส้นประสาทไซติกของกบที่ตัดออกจากตัว รวมถึงการศึกษาโดยวัดการสะบัดหางหนีในหนูถีบจักร และวัดการกระตุกของผิวหนังในหนูตะเภา สารทดสอบซึ่งละลายในไฮดรอกซีโพรพิลเบตาไซโคลเดรกตรินขนาดความเข้มข้น 0.1 โมลาร์ในสารละลายริงเกอร์ ที่หยดลงไปบนเส้นประสาทไซติกของกบ พบว่าเพลลิโทรีนขนาดความเข้มข้นตั้งแต่ 10 - 25 มิลลิโมลาร์ สามารถออกฤทธิ์ยับยั้งการส่งผ่านกระแสประสาทชนิดผันกลับได้อันเกิดจากการกระตุ้นเส้นประสาทไซติกของกบที่ตัดออกจากตัวด้วยขนาดของกระแสไฟฟ้าที่สูงกว่าขนาดที่ทำให้เกิดการตอบสนองสูงสุด และพบว่าการออกฤทธิ์นี้จะเพิ่มขึ้นตามขนาดของความเข้มข้นที่เพิ่มขึ้น การสกัดกั้นการส่งผ่านกระแสประสาทอย่างสมบูรณ์จากการกระตุ้นด้วยไฟฟ้า โดยเพลลิโทรีนที่ขนาดความเข้มข้น 25 มิลลิโมลาร์และ ลิโดเคนที่ขนาดความเข้มข้น 30 มิลลิโมลาร์ ใช้ระยะเวลาทั้งสิ้น 73.75(+,ฑ)2.26 นาทีและ 7.50(+,ฑ)0.94 นาที ตามลำดับ การศึกษาต่อมาด้วยอนาจีเซียมิเตอร์ โดยวัดการสะบัดหางหนีของหนูถีบจักรซึ่งได้รับสารทดสอบที่บริเวณโคนหาง พบว่าความเข้มข้นของเพลลิโทรีนและลิโดเคนที่ทำให้เกิดอาการชา ในสัตว์ทดลองจำนวนครึ่งหนึ่ง (EC(,50))เท่ากับ 16 และ 12 มิลลิโมลาร์ ตามลำดับ การตรวจสอบต่อมาโดยการวัดการกระตุกของผิวหนังในหนูตะเภา ที่ได้รับสารทดสอบเข้าใต้ผิวหนังบริเวณหลังของหนูตะเภา ในชั้นอินตราเดอร์มอล แล้ววัดการตอบสนองต่อความรู้สึกเจ็บปวด เมื่อถูกจิ้มด้วยเข็ม พบว่าเพลลิโทรีนขนาดความเข้มข้นตั้งแต่ 3 - 14 มิลลิโมลาร์ มีผลเหมือนกับลิโดเคนที่ขนาดความเข้มข้นตั้งแต่ 4 - 16 มิลลิโมลาร์ โดยสามารถระงับความรู้สึกได้นานประมาณ 30-50 นาที จากผลการทดลองสามารถสรุปได้ว่า เพลลิโทรินสามารถออกฤทธิ์ในการเป็นยาชาเฉพาะที่ได้เช่นเดียวกับลิโดเคนโดยการทดสอบทั้งในกายและนอกกาย ซึ่งพบว่าอัตราการยับยั้งการส่งผ่านกระแสประสาทโดยเพลลิโทรีนและลิโดเคนบนเส้นประสาทไซติกของกบนั้นจะเพิ่มขึ้นเมื่อใช้สารละลายริงเกอร์ซึ่งมีการพร่องของโซเดียมในการหล่อเลี้ยงเส้นประสาท ทำให้สามารถสันนิษฐานได้ว่าสารทั้งสองชนิดนี้ อาจจะมีกลไกการออกฤทธิ์ที่คล้ายคลึงกัน การศึกษาถึงผลของเพลลิโทรีนต่อโซเดียมแชแนล เป็นสิ่งที่น่าจะนำมาศึกษาต่อไป เพื่อหากลไกการออกฤทธิ์ในการเป็นยาชาเฉพาะที่ รวมถึงการทดสอบทางพิษวิทยาที่อาจนำมาซึ่งการค้นพบยาชาเฉพาะที่ ที่มีที่มาจากธรรมชาติ |
| บรรณานุกรม | : |
ปิยลักษณ์ ทรัพย์ประเสริฐ . (2546). ฤทธิ์ในการเป็นยาชาเฉพาะที่ของสารสกัดเพลลิโทรีนจากลูกชะพลู.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ปิยลักษณ์ ทรัพย์ประเสริฐ . 2546. "ฤทธิ์ในการเป็นยาชาเฉพาะที่ของสารสกัดเพลลิโทรีนจากลูกชะพลู".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ปิยลักษณ์ ทรัพย์ประเสริฐ . "ฤทธิ์ในการเป็นยาชาเฉพาะที่ของสารสกัดเพลลิโทรีนจากลูกชะพลู."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2546. Print. ปิยลักษณ์ ทรัพย์ประเสริฐ . ฤทธิ์ในการเป็นยาชาเฉพาะที่ของสารสกัดเพลลิโทรีนจากลูกชะพลู. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2546.
|
