| ชื่อเรื่อง | : | ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี |
| นักวิจัย | : | เอกรัฐ งามจินดาสกุล |
| คำค้น | : | DRAWING , UPSIDE DOWN , EXPRESSION , RIGHT SIDE BRAIN , BETTY EDWARDS |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2546 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082546000508 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือเด็กอายุ 10-11 ปี จากโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร รวมทั้งสิ้น 218 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) ภาพต้นแบบของ Picasso ซึ่งภาพ "Stravinsky" และแบบคำสั่งในการวาดภาพ 2) แบบประเมินลักษณะการแสดงออกในภาพวาด 3) แบบสังเกตพฤติกรรมการแสดงออกขณะวาดภาพ และ 4) แบบสอบถามความคิดเห็น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ด้วยการทดสอบสมมติฐานจากค่าคะแนน T(t-test dependent) ค่ามัชฌิมเลขคณิต (~i(-,x)~i) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (~iS.D.~i)ค่าความถี่ และร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพกลับหัวภาพสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อเปรียบเทียบลักษณะการแสดงออกในการวาดแต่ละด้านพบว่า การวาดภาพกลับหัวมีลักษณะการแสดงออกในการวาดเส้น สัดส่วน และรายละเอียดสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อพิจารณารายละเอียดของการแสดงออกที่พบมากที่สุดในแต่ละด้านในภาพวาดกลับหัว พบว่า 1) ด้านการวาดเส้น คือ เทคนิครูปแบบ2) ด้านการวาดสัดส่วน คือ แขนและนิ้วมือ 3) ด้านการวาดรายละเอียด คือ เครื่องแต่งกายหัวเข่า และข้อศอก จากการสังเกตพฤติกรรมการแสดงออกในขณะวาดภาพกลับหัว พบว่า 1) ด้านทักษะการทำงานของเด็กอายุ 10-11 ปีนั้น เกินครึ่งของจำนวนเด็กทั้งหมดมีความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรมการวาดภาพได้อย่างคล่องแคล่ว และเกินครึ่งของจำนวนเด็กทั้งหมดมีการนำกระดาษขึ้นมาปิดบางส่วนของภาพต้นแบบ 2) ด้านการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นจากการวาดภาพกลับหัวพบว่า เด็กบางส่วนมีการสนทนา เปรียบเทียบ และวิภาพษ์วิจารณ์ผลงานระหว่างของตนเองและของเพื่อน ซึ่งเด็กจะมีการพูดถึงส่วนต่าง ๆ ที่วาดลงไปว่ามีความเหมือน หรือมีความแตกต่างกันอย่างไร ด้านการใช้เวลาในการปฏิบัติ พบว่า เด็กส่วนใหญ่สามารถควบคุมระยะเวลาในการวาดภาพให้เสร็จทันภายในเวลาที่กำหนด จากการแสดงความคิดเห็นของเด็กที่เกี่ยวกับการวาดภาพกลับ พบว่า ส่วนมือและนิ้วมือ เป็นส่วนที่วาดยากที่สุด และส่วนที่วาดง่ายที่สุด คือ ส่วนแขน และขา วิธีการที่เด็กใช้ในการวาดภาพกลับหัว คือ วาดเส้นโดยเชื่อมโยงจากเส้นหนึ่งไปสู่อีกเส้นหนึ่งให้มีความสัมพันธ์กันไปเรื่อย ๆ และในการวาดภาพทั้ง 2 ครั้ง พบว่า เกินครึ่งของเด็กทั้งหมดแสดงความคิดเห็นว่า การวาดภาพกลับหัวนั้นเป็นวิธีการวาดที่ยากที่สุด และเด็กส่วนใหญ่ให้ความเห็นว่า ต้องใช้สมาธิหรือความตั้งใจในการวาดภาพกลับหัวมากขึ้น นอกจากนั้นแล้วยังมีข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า เด็กเกือบทั้งหมดมีการนำยางลบขึ้นมาใช้วาดภาพ เนื่องมาจากความรู้สึกของเด็กเองที่ไม่พึงพอใจในบางส่วนที่วาดออกมาและต้องการวาดใหม่เพื่อให้ภาพที่วาดเป็นไปตามที่เด็กคาดหวังเอาไว้ |
| บรรณานุกรม | : |
เอกรัฐ งามจินดาสกุล . (2546). ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. เอกรัฐ งามจินดาสกุล . 2546. "ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. เอกรัฐ งามจินดาสกุล . "ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2546. Print. เอกรัฐ งามจินดาสกุล . ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2546.
|
