ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี
นักวิจัย : เอกรัฐ งามจินดาสกุล
คำค้น : DRAWING , UPSIDE DOWN , EXPRESSION , RIGHT SIDE BRAIN , BETTY EDWARDS
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2546
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082546000508
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือเด็กอายุ 10-11 ปี จากโรงเรียนในสังกัดกรุงเทพมหานคร รวมทั้งสิ้น 218 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) ภาพต้นแบบของ Picasso ซึ่งภาพ "Stravinsky" และแบบคำสั่งในการวาดภาพ 2) แบบประเมินลักษณะการแสดงออกในภาพวาด 3) แบบสังเกตพฤติกรรมการแสดงออกขณะวาดภาพ และ 4) แบบสอบถามความคิดเห็น สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ด้วยการทดสอบสมมติฐานจากค่าคะแนน T(t-test dependent) ค่ามัชฌิมเลขคณิต (~i(-,x)~i) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (~iS.D.~i)ค่าความถี่ และร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพกลับหัวภาพสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อเปรียบเทียบลักษณะการแสดงออกในการวาดแต่ละด้านพบว่า การวาดภาพกลับหัวมีลักษณะการแสดงออกในการวาดเส้น สัดส่วน และรายละเอียดสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และเมื่อพิจารณารายละเอียดของการแสดงออกที่พบมากที่สุดในแต่ละด้านในภาพวาดกลับหัว พบว่า 1) ด้านการวาดเส้น คือ เทคนิครูปแบบ2) ด้านการวาดสัดส่วน คือ แขนและนิ้วมือ 3) ด้านการวาดรายละเอียด คือ เครื่องแต่งกายหัวเข่า และข้อศอก จากการสังเกตพฤติกรรมการแสดงออกในขณะวาดภาพกลับหัว พบว่า 1) ด้านทักษะการทำงานของเด็กอายุ 10-11 ปีนั้น เกินครึ่งของจำนวนเด็กทั้งหมดมีความสามารถในการปฏิบัติกิจกรรมการวาดภาพได้อย่างคล่องแคล่ว และเกินครึ่งของจำนวนเด็กทั้งหมดมีการนำกระดาษขึ้นมาปิดบางส่วนของภาพต้นแบบ 2) ด้านการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นจากการวาดภาพกลับหัวพบว่า เด็กบางส่วนมีการสนทนา เปรียบเทียบ และวิภาพษ์วิจารณ์ผลงานระหว่างของตนเองและของเพื่อน ซึ่งเด็กจะมีการพูดถึงส่วนต่าง ๆ ที่วาดลงไปว่ามีความเหมือน หรือมีความแตกต่างกันอย่างไร ด้านการใช้เวลาในการปฏิบัติ พบว่า เด็กส่วนใหญ่สามารถควบคุมระยะเวลาในการวาดภาพให้เสร็จทันภายในเวลาที่กำหนด จากการแสดงความคิดเห็นของเด็กที่เกี่ยวกับการวาดภาพกลับ พบว่า ส่วนมือและนิ้วมือ เป็นส่วนที่วาดยากที่สุด และส่วนที่วาดง่ายที่สุด คือ ส่วนแขน และขา วิธีการที่เด็กใช้ในการวาดภาพกลับหัว คือ วาดเส้นโดยเชื่อมโยงจากเส้นหนึ่งไปสู่อีกเส้นหนึ่งให้มีความสัมพันธ์กันไปเรื่อย ๆ และในการวาดภาพทั้ง 2 ครั้ง พบว่า เกินครึ่งของเด็กทั้งหมดแสดงความคิดเห็นว่า การวาดภาพกลับหัวนั้นเป็นวิธีการวาดที่ยากที่สุด และเด็กส่วนใหญ่ให้ความเห็นว่า ต้องใช้สมาธิหรือความตั้งใจในการวาดภาพกลับหัวมากขึ้น นอกจากนั้นแล้วยังมีข้อสังเกตเพิ่มเติมว่า เด็กเกือบทั้งหมดมีการนำยางลบขึ้นมาใช้วาดภาพ เนื่องมาจากความรู้สึกของเด็กเองที่ไม่พึงพอใจในบางส่วนที่วาดออกมาและต้องการวาดใหม่เพื่อให้ภาพที่วาดเป็นไปตามที่เด็กคาดหวังเอาไว้

บรรณานุกรม :
เอกรัฐ งามจินดาสกุล . (2546). ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
เอกรัฐ งามจินดาสกุล . 2546. "ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
เอกรัฐ งามจินดาสกุล . "ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2546. Print.
เอกรัฐ งามจินดาสกุล . ผลการวาดภาพกลับหัวที่มีต่อลักษณะการแสดงออกในการวาดภาพของเด็กอายุ 10-11 ปี. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2546.