งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อสภาพนำไฟฟ้าของระบบอาหารจำลองและพัฒนาสมการทางคณิตศาสตร์ เพื่อใช้ทำนายสภาพนำไฟฟ้ายังผลและการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของระบบอาหารที่เป็นของผสมของของเหลวและชิ้นของแข็งระหว่างการให้ความร้อนด้วยวิธีโอห์มมิกในช่วงอุณหภูมิสเตอริไลซ์ โดยเซลล์ให้ความร้อนด้วยวิธีโอห์มมิกแบบสถิตย์ทำจากท่อเทฟล่อนเจาะให้มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน2.65 เซนติเมตร ประกบปลายท่อด้วยขั้วไฟฟ้าไทเทเนียมบริสุทธิ์ และตรวจสอบโดยการวัดค่าสภาพนำไฟฟ้าของสารละลายโซเดียมคลอไรด์เข้มข้น 0.1 และ 0.02 โมลาร์ และสารละลายโมโนโซเดียมฟอสเฟตเข้มข้น 0.1 โมลาร์ พบว่า สภาพนำไฟฟ้าที่วัดได้ที่อุณหภูมิ25(+,ฐ)C มีความคลาดเคลื่อนจากค่าอ้างอิง 6.75, 2.64 และ 0.87% ตามลำดับ จากการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อสภาพนำไฟฟ้าของอาหารประเภทของแข็ง พบว่าความเข้มสนามไฟฟ้า (7-16 โวลท์/เซนติเมตร) และความถี่ไฟฟ้า (50-1000 เฮิร์ทซ์) ไม่มีผลต่อสภาพนำไฟฟ้าของมันฝรั่งและหัวผักกาดที่ผ่านการลวกแล้ว เนื้อหมู และซูริมิ อย่างมีนัยสำคัญ (p>0.05) ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อสภาพนำไฟฟ้าของอาหารประเภทของเหลว พบว่าความเข้มสนามไฟฟ้า (18.2 - 47.3 โวลท์/เซนติเมตร) และความถี่ไฟฟ้า (500-1000 เฮิร์ทซ์)ไม่มีผลต่อสภาพนำไฟฟ้าอย่างมีนัยสำคัญ (p>0.05) เช่นกัน แต่ความเข้มข้นของเกลือ(0-1.5%) น้ำตาล (0-15%) และแป้งมันฝรั่ง (0-8%) มีผลต่อสภาพนำไฟฟ้าอย่างมีนัยสำคัญ(p(+,ฃ)0.05) โดยเกลือ มีผลทำให้สภาพนำไฟฟ้าเพิ่มขึ้น ขณะที่น้ำตาล และแป้งมันฝรั่งมีผลทำให้สภาพไฟฟ้าลดลง จากการพัฒนาสมการแสดงความสัมพันธ์ระหว่างสภาพนำไฟฟ้าและองค์ประกอบดังกล่าวพบว่า (+,s) = 0.379 + 0.871Sa - 0.0371St - 0.0298Su +0.00164T + 0.0251SaT (R('2) = 0.994) เมื่อ (+,s) คือ สภาพนำไฟฟ้า (S/m), T คืออุณหภูมิ ((+,ฐ)C), Sa คือ ปริมาณเกลือ (%w/w), Su คือ ปริมาณน้ำตาล (%w/w) และSt คือ ปริมาณแป้ง (%w/w) และสมการนี้สามารถทำนายสภาพนำไฟฟ้าได้โดยมีความคลาดเคลื่อนเฉลี่ยร้อยละ 3 ในระบบอาหารที่ประกอบด้วยชิ้นของแข็งในของเหลวโดยแปรสัดส่วนปริมาตรของชิ้นของแข็งเป็น 0.2 0.4 และ 0.6 และให้ความร้อนด้วยวิธีโอห์มมิกที่ความถี่ 50 เฮิร์ทซความเข้มสนามไฟฟ้า 15 โวลท์/เซนติเมตร จนถึงอุณหภูมิ 125(+,ฐ)C จากการศึกษาสภาพนำไฟฟ้ายังผลพบว่าค่าของสภาพนำไฟฟ้ายังผลขึ้นอยู่กับสภาพนำไฟฟ้าและสัดส่วนปริมาตรของของแข็ง มีความสัมพันธ์เป็นเส้นตรงกับอุณหภูมิและสามารถคำนวณได้จากค่าสภาพนำไฟฟ้าของส่วนประกอบแต่ละชนิด ปริมาตรชิ้นอาหาร และขนาดของเซลล์ไฟฟ้า โดยใช้แบบจำลองที่พิจารณาการจัดเรียงตัวของชิ้นของแข็งในสารละลายเสมือนการต่อกันของความต้านทานไฟฟ้า(circuit-analogy model) โดยมีความคลาดเคลื่อนร้อยละ 10 และผลการติดตามการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของชิ้นของแข็งและของเหลวในอาหารที่ประกอบด้วยชิ้นอาหารในของเหลวที่สัดส่วนปริมาตร 0.2 0.4 และ 0.6 พบว่าชิ้นของแข็งร้อนขึ้นได้ใกล้เคียงกับของเหลวแม้ว่าสภาพนำไฟฟ้าของของแข็งจะต่ำกว่าของเหลว และในระหว่างการให้ความร้อนอุณหภูมิของของแข็งจะต่ำกว่าอุณหภูมิของของเหลวที่สัดส่วนปริมาตรต่ำ แต่สูงกว่าของเหลวเมื่อสัดส่วนปริมาตรของของแข็งเพิ่มขึ้น อัตราการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิของอาหารสอดคล้องกับค่าสภาพนำไฟฟ้า ยังผลกล่าวคือการเพิ่มปริมาณของแข็งซึ่งนำไฟฟ้าได้ต่ำกว่าทำให้สภาพนำไฟฟ้ายังผลต่ำลง ของผสมอาหารทั้งหมดร้อนได้ช้าลง นอกจากนี้ยังได้พัฒนาแบบจำลองในการทำนายอุณหภูมิของอาหารส่วนที่ร้อนช้าที่สุด โดยคำนวณจาก สภาพนำไฟฟ้ายังผลความเข้มสนามไฟฟ้า คุณสมบัติทางกายภาพและทางความร้อนเฉลี่ยของระบบ และแบบจำลองที่พัฒนาขึ้นสามารถทำนายการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิส่วนที่ร้อนช้าที่สุดของอาหารส่วนใหญ่ได้ต่ำกว่าการทดลองร้อยละ 11