วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงมาตรฐานการคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกกล่าวหาในกฎหมายระหว่างประเทศ เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับมาตรฐานการคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกกล่าวหาในกฎหมายไทย โดยศึกษาจากบทบัญญัติของกฎหมาย รวมทั้งกลไกและการบังคับเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกกล่าวหา และสภาพการณ์เกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกกล่าวหาในปัจจุบัน ผลจากการวิจัยพบว่า มาตรฐานการคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกกล่าวหาในกฎหมายระหว่างประเทศมีประสิทธิภาพมากกว่าการคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกกล่าวหาในกฎหมายไทย ในแง่ของบทบัญญัติของกฎหมายไทยนั้นมีการบัญญัติไว้ในภาพรวมดีแล้ว ยกเว้นในบางเรื่อง เช่น สิทธิที่จะได้รับความช่วยเหลือด้านทนายความในชั้นสอบสวน และเมื่อศึกษาสภาพการณ์ในปัจจุบันแล้ว พบว่าปัญหาส่วนใหญ่เกิดจากกลไกและการบังคับเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิของผู้ถูกกล่าวหาไม่สามารถให้ความคุ้มครองได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากการวิจัยจึงเห็นว่าควรจะมีการแก้ไขปรับปรุงบทบัญญัติของกฎหมายไทยในบางเรื่องได้แก่ สิทธิของผู้ต้องหาที่จะได้รับความช่วยเหลือด้านทนายความ สิทธิของผู้ถูกกล่าวหาที่จะเลือกทนายความที่รัฐจัดหาให้ คดีที่พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องหากมีผู้ร้องขอต้องมีการไต่สวนมูลฟ้องก่อน และควรเพิ่มสิทธิการเลือกตั้งของผู้ต้องขัง ทั้งนี้ต้องคำนึงถึงสิทธิของเจ้าพนักงานผู้ปฏิบัติหน้าที่ด้วย รวมทั้งมีการจัดตั้งองค์กรที่มีอิสรภาพเพื่อตรวจสอบการทำงานของกลไกต่างๆ และรัฐต้องเพิ่มงบประมาณและอัตรากำลังเจ้าหน้าที่ให้สมดุลกับภาระงานที่เพิ่มขึ้น