การวิจัยครั้งนี้ตรวจสอบผลของการเห็นคุณค่าในตนเอง การคุกคามต่อการนิยามตนเอง และความใกล้ชิดระหว่างบุคคล ต่อความอิจฉา กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตปริญญาตรีจำนวน 240 คนถูกสุ่มเข้าร่วมการทดลอง 8 เงื่อนไข ผู้ร่วมการทดลองอ่านเรื่องสั้นที่มีเนื้อหาคุกคามต่อการนิยามตนเองมากน้อยแตกต่างกัน แล้วให้ประเมินความรู้สึกอิจฉาของตนเอง ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้ที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองสูง เมื่อมีความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดกันมาก การคุกคามต่อการนิยามตนเองมากทำให้เกิดความอิจฉามากกว่าการคุกคามต่อการนิยามตนเองน้อย(~ip~i < .001) และเมื่อมีความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดกันน้อย การคุกคามต่อการนิยามตนเองมากหรือน้อยไม่ทำให้เกิดความอิจฉาแตกต่างกัน 2. ผู้ที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองต่ำ เมื่อมีความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดกันมาก การคุกคามต่อการนิยามตนเองมากทำให้เกิดความอิจฉามากกว่าการคุกคามต่อการนิยามตนเองน้อย(~ip~i < .001) และเมื่อมีความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดกันน้อย การคุกคามต่อการนิยามตนเองมากทำให้เกิดความอิจฉามากกว่าการคุกคามต่อการนิยามตนเองน้อยเช่นเดียวกัน (~ip~i < .001) 3. ผู้ที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองต่ำมีความอิจฉามากกว่าผู้ที่มีการเห็นคุณค่าในตนเองสูง (~ip~i < .001) 4. การคุกคามต่อการนิยามตนเองมากทำให้เกิดความอิจฉามากกว่าการคุกคามต่อการนิยามตนเองน้อย (~ip~i < .001)