การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาศึกษาข้อมูล ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อหาความชุกและลักษณะทางคลินิกของการเกิดความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายผู้ป่วยไทยที่ติดเชื้อเอชไอวี ตลอดจนการใช้ยาต้านเชื้อเอชไอวีในผู้ป่วยกลุ่มนี้ ข้อมูลรวบรวมได้จากการสัมภาษณ์ผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวีจำนวน 278 ราย ที่มารับบริการที่คลินิกยาต้านเชื้อเอชไอวี โรงพยาบาลบำราศนราดูร ในระหว่างวันที่ 15 พฤศจิกายน 2544 ถึง 15 เมษายน 2545 โดยผู้ป่วยที่รายงานว่าเกิดความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายจะได้รับการตรวจวัดทางห้องปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับเมแทบอลิซึมของน้ำตาลและไขมัน วัดสัดส่วนของร่างกาย ส่วนประกอบของร่างกาย และเก็บข้อมูลย้อนหลังจากเวชระเบียนเกี่ยวกับประวัติการติดเชื้อและการใช้ยาต้านเชื้อเอชไอวี ความชุกของการเกิดความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายผู้ป่วยไทยที่ติดเชื้อเอชไอวีคิดเป็นร้อยละ 17 โดยคิดเป็นความชุกในเพศชายร้อยละ 19 และในเพศหญิงร้อยละ 12.5 ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีสภาวะทางคลินิกและการดำเนินไปของโรคค่อนข้างดีเมื่อพิจารณาจากจำนวนเม็ดเลือดขาวชนิด CD4 และจำนวนเชื้อเอชไอวีในกระแสเลือดโดยผู้ป่วยทุกคนที่เกิดความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายล้วนเคยได้รับยาต้านเชื้อเอชไอวี พบความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายได้ทั้งในผู้ป่วยที่เคยได้รับและไม่เคยได้รับยาต้านเชื้อเอชไอวีในกลุ่ม protease inhibitors จากการประเมินตนเองของผู้ป่วยความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายพบได้บ่อยที่สุดที่ใบหน้า รองลงมาได้แก่ ก้น ขา แขน และท้อง และเมื่อพิจารณาความรุนแรงในการเกิดความผิดปกติของการกระจายของไขมันทั่วทั้งร่างกาย ผู้ป่วยร้อยละ 28 ให้คะแนนอยู่ในระดับน้อย ร้อยละ 54 ให้คะแนนอยู่ในระดับปานกลาง และร้อยละ 15 ให้คะแนนอยู่ในระดับมาก ผู้ป่วย 2 ใน 3 ส่วนมีลักษณะของการเกิดความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายเป็นแบบผสมคือเกิดทั้ง fat wasting และ fat accumulationร่วมกัน และอีก 1 ใน 3 ส่วนมีลักษณะเป็น fat wasting อย่างเดียว ผู้ป่วยที่เกิดความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายร้อยละ 93 มีความผิดปกติทางเมแทบอลิซึมของน้ำตาลหรือไขมันอย่างน้อย 1 อย่าง มีภาวะไขมันในเลือดสูงร้อยละ 88 มีความผิดปกติของความคงทนต่อกลูโคสร้อยละ 41 มีภาวะดื้อต่อการออกฤทธิ์ของอินซูลินร้อยละ 30 และเป็นเบาหวานร้อยละ 21 ความชุกของการเกิดความผิดปกติของการกระจายของไขมันในร่างกายผู้ป่วยไทยที่ติดเชื้อเอชไอวีค่อนข้างต่ำกว่าการศึกษาอื่น ๆ แต่มีลักษณะเหมือนกับที่เคยมีรายงานไว้ ผู้ป่วยเหล่านี้มีโอกาสเกิดความผิดปกติทางด้านเมแทบอลิซึมของน้ำตาลและไขมันได้สูงกว่าคนปกติ ซึ่งทำให้เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญของการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจอุดตัน