โครเมียม และซีลีเนียม เป็นแร่ธาตุปริมาณเล็กน้อยที่มีความจำเป็นต่อร่างกายการศึกษานี้วัดระดับโครเมียม และซีลีเนียมในซีรัมของคนปกติ 50 คน และผู้ป่วยเบาหวานชนิดไม่พึ่งอินซูลิน 39 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มควบคุมซึ่งไม่ได้รับคำแนะนำด้านโภชนบำบัด และกลุ่มศึกษาซึ่งได้รับคำแนะนำด้านโภชนบำบัด โดยทำการเจาะเลือดทั้ง2 กลุ่ม รวม 3 ครั้ง ครั้งที่ 1 เมื่อเริ่มทำการศึกษา ครั้งที่ 2 ห่างจากการเจาะเลือดครั้งแรก 1 เดือน และครั้งที่ 3 ห่างจากการเจาะเลือดครั้งแรก 2 เดือน พบว่าระดับโครเมียม และซีลีเนียมในซีรัมของคนปกติมีค่า 0.23(+,ฑ)0.08 และ 124.06(+,ฑ)18.65ไมโครกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ในผู้ป่วยเบาหวานพบว่าระดับโครเมียม และซีลีเนียมในซีรัมมีค่า 0.23(+,ฑ)0.04 และ 100.97(+,ฑ)10.46 ไมโครกรัมต่อลิตร ตามลำดับ กลุ่มควบคุมระดับโครเมียมในการเจาะเลือดครั้งที่ 1 2 และ 3 มีค่า 0.22(+,ฑ)0.03 0.23(+,ฑ)0.05 และ0.21(+,ฑ)0.06 ไมโครกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ส่วนระดับซีลีเนียมในการเจาะเลือดครั้งที่ 12 และ 3 มีค่า 102.19(+,ฑ)11.36 102.89(+,ฑ)14.07 และ 105.29(+,ฑ)11.29 ไมโครกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ส่วนกลุ่มศึกษา ระดับโครเมียมในการเจาะเลือดครั้งที่ 1 2 และ 3 มีค่า0.23(+,ฑ)0.06 0.22(+,ฑ)0.04 และ 0.23(+,ฑ)0.09 ไมโครกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ระดับซีลีเนียมในการเจาะเลือดครั้งที่ 1 2 และ 3 มีค่า 99.79(+,ฑ)9.68 99.97(+,ฑ)10.84 และ109.67(+,ฑ)9.81 ไมโครกรัมต่อลิตร ตามลำดับ ผลการศึกษาพบว่า ระดับโครเมียมในซีรัมผู้ป่วยเบาหวาน ไม่แตกต่างจากคนปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของระดับโครเมียมระหว่างกลุ่มควบคุม และกลุ่มศึกษา ส่วนระดับซีลีเนียมในซีรัมผู้ป่วยเบาหวานต่ำกว่าคนปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 และในกลุ่มศึกษา พบว่าระดับซีลีเนียมของการเจาะเลือดครั้งที่ 3 สูงกว่าเมื่อเริ่มทำการศึกษา และการเจาะเลือดครั้งที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ 0.05