การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการตัดสินใจแก้ปัญหาทางการบริหารการพยาบาลของพยาบาลหัวหน้าเวร ก่อนและหลังการทำงานแบบทีมงานชี้นำตนเองและเปรียบเทียบความสามารถในการตัดสินใจแก้ปัญหาทางการบริหารการพยาบาลของพยาบาลหัวหน้าเวร ระหว่างกลุ่มที่ทำงานแบบทีมงานชี้นำตนเองกับกลุ่มที่ทำงานแบบทีมการพยาบาลปกติ แบบแผนการทดลอง คือ แบบ 2 กลุ่ม วัดก่อนและหลังการทดลองกลุ่มตัวอย่างคือ พยาบาลหัวหน้าเวรที่ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยอายุกรรม-ศัลยกรรมโรงพยาบาลคามิลเลียน จำนวน 30 คน ได้กลุ่มทดลอง 15 คน และกลุ่มควบคุม 15 คน กลุ่มทดลองใช้การทำงานแบบทีมงานชี้นำตนเอง ส่วนกลุ่มควบคุมใช้การทำงานแบบทีมการพยาบาลปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย คู่มือการทำงานแบบทีมงานชี้นำตนเองที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น และผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และแบบสอบ เอ็ม อี คิววัดความสามารถในการตัดสินใจแก้ปัญหาทางการบริหารการพยาบาลของพยาบาลหัวหน้าเวรที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ค่าความเที่ยงของแบบสอบเอ็ม อี คิว เท่ากับ 0.92 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความสามารถในการตัดสินใจแก้ปัญหาทางการบริหารการพยาบาลของพยาบาลหัวหน้าเวรในกลุ่มทีมงานชี้นำตนเองหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองและแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. ความสามารถในการตัดสินใจแก้ปัญหาทางการบริหารการพยาบาลของพยาบาลหัวหน้าเวรในกลุ่มทดลองหลังการทดลองสูงกว่ากลุ่มทีมการพยาบาลปกติและแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01