การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเตรียมผู้ป่วยก่อนผ่าตัดหัวใจแบบเปิดโดยใช้หนังสือการ์ตูนตัวแบบที่มีข้อมูลแบบรูปธรรม - ปรนัย ร่วมกับการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อความวิตกกังวลของผู้ป่วยเด็กวัยเรียน โดยใช้ทฤษฎีการควบคุมตนเองของ Johnson ทฤษฎีตัวแบบของ Bandura และแนวคิดการมีส่วนร่วมของครอบครัว กลุ่มตัวอย่าง คือผู้ป่วยเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการผ่าตัดหัวใจแบบเปิดจำนวน 18 คน จับสลากสุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม และจัดเข้าคู่กัน กลุ่มทดลองได้รับการเตรียมก่อนผ่าตัดหัวใจแบบเปิดโดยใช้หนังสือการ์ตูนตัวแบบที่มีข้อมูลแบบรูปธรรม-ปรนัย ร่วมกับการมีส่วนร่วมของครอบครัว มีการวัดความวิตกกังวล 3 ครั้งคือ วันแรกรับ วันก่อนผ่าตัด และวันที่ 2 หลังผ่าตัด โดยใช้แบบวัดความวิตกกังวลขณะเผชิญ (A-State scale) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Thai version of the State -Trait Anxiety Inventory for Children - Revised (STAIC-R) ของ Chaiyawat(2000) วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงบรรยาย และ Wilcoxon Matched Paired SignedRank Test ผลการวิจัยพบว่า 1. ความวิตกกังวลในวันก่อนผ่าตัดของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการรักษาด้วยการผ่าตัดหัวใจแบบเปิดในกลุ่มทดลอง ลดลงจากวันแรกรับมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความวิตกกังวลในวันที่ 2 หลังผ่าตัดของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนที่เข้ารับการรักษาด้วยการผ่าตัดหัวใจแบบเปิดในกลุ่มทดลองเพิ่มขึ้นจากวันแรกรับน้อยกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากผลการวิจัยครั้งนี้พบว่าการเตรียมผู้ป่วยก่อนผ่าตัดหัวใจแบบเปิดโดยใช้หนังสือการ์ตูนตัวแบบที่มีข้อมูลแบบรูปธรรม - ปรนัย ร่วมกับการมีส่วนร่วมของครอบครัวสามารถลดความวิตกกังวลของผู้ป่วยเด็กวัยเรียนก่อนและหลังผ่าตัดหัวใจแบบเปิดได้