งานวิจัยนี้ศึกษาผลของวัฏจักรความร้อนการเชื่อมโดยศึกษาตัวแปรคือ อุณหภูมิสูงสุดและเวลาการเย็นตัว ต่อค่าความแกร่งและความแข็งของเหล็กกล้า ASTM A516เกรด 70 โดยทดสอบกับชิ้นงานตามแนวการรีดและตั้งฉากแนวการรีด การทดลองแบ่งออกเป็น2 ขั้นตอนคือ ตอนที่ 1 ศึกษาผลวัฏจักรความร้อนรอบเดียว อุณหภูมิสูงสุด 1350(+,ฐ)Cเวลาการเย็นตัวจาก 800 ถึง 500(+,ฐ)C ((+,D)t(,8/5)) 10, 20, 40 และ 80 วินาทีตอนที่ 2 ศึกษาผลวัฏจักรความร้อนการเชื่อมรอบคู่ โดยแบ่งแยกย่อยออกเป็นอีก 3 ตอน คือตอนแรกกำหนดให้อุณหภูมิสูงสุดรอบแรกและรอบสอง (Tp(,1) และ Tp(,2)) 1350(+,ฐ)Cเวลาการเย็นตัว ((+,D)t(,8/5)) 10, 20, 40 และ 80 วินาที ตอนย่อยที่ 2 กำหนดให้Tp(,1) = 1350(+,ฐ)C, (+,D)t(,8/5)(1) = 20 วินาที และ Tp(,2) = 600, 750,900 และ 1350(+,ฐ)C, (+,D)t(,8/5)(1) = 20 วินาที และ Tp(,2) = 1350, 900(+,ฐ)C,(+,D)t(,8/5)(2) = 10, 20, 40 และ 80 วินาที ผลการวิจัยพบว่าในการจำลองการเชื่อมแบบรอบเดียว ความแกร่งจะมีค่าต่ำกว่าก่อนจำลองการเชื่อม โดยที่ (+,D)t(,8/5) = 10-20 วินาที โครงสร้างจุลภาคส่วนใหญ่จะประกอบด้วยมาร์เทนไซท์ เมื่อเวลาการเย็นตัวเพิ่มขึ้น จะเกิดโครงสร้างอซิคิวลาร์เฟอร์ไรท์บางส่วน แต่ค่าความแกร่งไม่สูงขึ้น ความแข็งจะมีค่าลดลง อันมีผลมาจากโครงสร้างมาร์เทนไซท์เปลี่ยนเป็นอซิคิวลาร์เฟอร์ไรท์ สำหรับการจำลองการเชื่อมแบบรอบคู่พบว่าเวลาเย็นตัวในรอบแรกไม่มีผลกระทบต่อความแกร่งขณะที่ Tp(,2) = 900(+,ฐ)Cจะให้ความแกร่งภายหลังการจำลองการเชื่อมแบบรอบคู่สูงสุด เพราะโครงสร้างจุลภาคประกอบด้วยเพิร์ลไลท์และอซิคิวลาร์เฟอร์ไรท์ ที่มีขนาดเกรนละเอียด ส่วนทิศทางการรีดของชิ้นงานทดสอบ จะมีผลกระทบอย่างชัดเจนที่ Tp(,2) = 900(+,ฐ)C โดยชิ้นงานตั้งฉากแนวการรีด จะมีความแกร่งต่ำกว่าชิ้นงานขนานแนวการรีด