ในงานป้องกันการรุกล้ำของน้ำเค็มในแม่น้ำ มักใช้โครงสร้างปิดกั้นลำน้ำเพื่อป้องกันไม่ให้ความเค็มขึ้นไปทางด้านเหนือน้ำ แต่ผลจากการสร้างโครงสร้างที่ได้รับอิทธิพลของน้ำขึ้นน้ำลง อาจเกิดผลกระทบต่อลำน้ำด้านท้ายน้ำ โดยเฉพาะบริเวณท้ายโครงสร้างปิดกั้นลำน้ำ สำหรับการศึกษาวิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาผลของการปิดกั้นลำน้ำภายใต้อิทธิพลของน้ำขึ้นน้ำลง โดยศึกษาจากการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำในแบบจำลองชลศาสตร์ ณ ห้องปฏิบัติการแบบจำลองชลศาสตร์ และชายฝั่งทะเล ภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อกำหนดให้อัตราการไหล ค่าสัมประสิทธิ์ความขรุขระ และระยะการปิดเปิดบานประตูระบายน้ำ เป็นตัวแทนชลศาสตร์การไหล ส่วนคาบคลื่น และความสูงคลื่นเป็นตัวแปรสภาพคลื่น แบบจำลองชลศาสตร์ในการวิจัยประกอบด้วย แบบจำลองแม่น้ำ แบบจำลองทะเลหรือแอ่งคลื่นเครื่องกำเนิดคลื่นน้ำขึ้นน้ำลง ชุดควบคุมอัตราการไหล เครื่องมือวัดความสูงคลื่น และเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ติดตั้งแผนวงจรแปลงสัญญาณแอนาล็อกเป็นดิจิทัลในการวัดข้อมูลคลื่น โดยแบบจำลองแม่น้ำ สร้างขึ้นด้วยพลาสติกขนาด 0.30 ม x 19.5 ม x 0.20 มกำหนดอัตราการไหลอยู่ในช่วง 0.30 - 1.20 ลิตรต่อวินาที สัมประสิทธิ์ความขรุขระอยู่ในช่วง 0.0132 - 0.0211 และมีการเปิดปิดประตูระบายน้ำ 0 - 100% โดยผันแปรค่าความสูงคลื่น ในช่วง 0.5 - 2.0 ซม. และคาบคลื่นในช่วง 70 - 600 วินาที ผลการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงระดับน้ำ เนื่องจากการปิดกั้นลำน้ำภายใต้อิทธิพลของน้ำขึ้นน้ำลงจากการทดลอง 270 กรณีการศึกษา สรุปได้ว่า อัตราส่วนคลื่นขยายตัว ณ ตำแหน่งปิดกั้นลำน้ำเทียบกับปากแม่น้ำ ขึ้นอยู่กับระยะการปิดกั้นลำน้ำเทียบกับความยาวคลื่นเป็นสำคัญ และสามารถอธิบายอัตราส่วนคลื่นขยายตัว ได้ด้วยรูปสมการ Hr=1+ae('-b(L/Lc)) ซึ่งในการศึกษาพยายามศึกษาว่า ค่าพารามิเตอร์ a และ bมีความสัมพันธ์กับตัวแปรชลศาสตร์การไหล(ค่าฟรุดนัมเบอร์ ระยะการเปิดปิดบานประตูระยายน้ำ สัมประสิทธิ์ความขระขระ)อย่างไร ซึ่งพบว่ามีความสัมพันธ์น้อย เนื่องจากการทดลองมีผลไม่คงเส้นคงวา เมื่อศึกษาเฉพาะผลของการเปิดปิดบานประตูระบายน้ำกับการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำพบว่า ระยะการปิดบานที่มากขึ้นจะมีผลต่ออัตราส่วนคลื่นขยายตัวมากขึ้น และหากปิดกั้นลำน้ำทั้งหมด ความสูงคลื่นน้ำขึ้นน้ำลงที่ท้ายน้ำของประตูเพิ่มขึ้นสูงสุด ผลการศึกษาสรุปเพื่อนำไปพิจารณาเป็นแนวทางโครงการปิดกั้นลำน้ำกับเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำได้