วัตถุประสงค์หลักคือหาขีดจำกัดสูงสุดที่ยอมรับได้ในการออกแรงเข็นและลากรถเข็นและสร้างแบบจำลองเพื่อทำนายน้ำหนักสูงสุดที่ยอมรับได้ มีระดับปัจจัยที่ศึกษา คือน้ำหนักบรรทุกของรถเข็น (140 กก. 700 กก. และ 1,200 กก.) ชนิดของพื้น (พื้นคอนกรีตพื้นกระเบื้องยาง และพื้นกระเบื้องยางเคลือบน้ำยาขัดพื้น) และชนิดของวัสดุที่ใช้ทำล้อรถเข็น (ล้อไนล่อนและล้อเหล็ก) คำนวณค่าแรงกดอัดบริเวณหลังส่วนล่าง (L5/S1 disc)โดยใช้แนวทางชีวกลศาสตร์ และเปรียบเทียบกับเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำ Action Limit (AL)ที่ 3,400 นิวตัน และมาตรฐานขั้นสูง Maximum Permissible Limit (MPL) ที่ 6,400 นิวตันคำนวณค่าน้ำหนักสูงสุดที่ยอมรับได้ขณะที่แรงกดอัดบริเวณหลังส่วนล่างมีค่าเท่ากับเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำและขั้นสูง ผลการทดลองพบว่า น้ำหนักสูงสุด (ขีดจำกัดสูงสุดที่ยอมรับได้) ของการลากจะมากกว่าการเข็นในทุกกรณี และปัจจัยน้ำหนักบรรทุกกับชนิดของพื้นเท่านั้นที่มีผลต่อแรงกดอัดบริเวณหลังส่วนล่างอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่ชนิดของล้อไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ ค่าน้ำหนักสูงสุดที่ยอมรับได้ของกรณีการเข็น (1) บนพื้นคอนกรีตที่ ALเป็น 193.0 กก. และที่ MPL เป็น 675.4 กก. (2) บนพื้นกระเบื้องยางที่ AL เป็น147.4 กก. และที่ MPL เป็น 572.6 กก. (3) บนพื้นกระเบื้องยางที่เคลือบน้ำยาขัดพื้นที่ AL เป็น 149.9 กก. และที่ MPL เป็น 608.6 กก. กรณีการลาก (1) บนพื้นคอนกรีตที่ AL เป็น 204.6 กก. และที่ MPL เป็น 1,195.5 กก. (2) บนพื้นกระเบื้องยางที่ ALเป็น 151.0 กก. และที่ MPL เป็น 858.3 กก. (3) บนพื้นกระเบื้องยางที่เคลือบน้ำยาขัดพื้นที่ AL เป็น 177.1 กก.และที่ MPL เป็น 996.6 กก. และสำหรับสมการเพื่อทำนายน้ำหนักบรรทุกสูงสุดที่ยอมรับได้สำหรับงานเข็นและลากบนพื้นต่าง ๆ ถูกกำหนดโดยอายุ ความสูง ระยะเหยียดแขน เส้นรอบสะโพก ค่ากำลังสถิตของกล้ามเนื้อไหล่ ค่ากำลังสถิตของกล้ามเนื้อแขน และค่ากำลังสถิตของกล้ามเนื้อส่วนต่าง ๆ ผลที่ได้จากงานวิจัยนี้ใช้เป็นแนวทางในการออกแบบการทำงานแก่ผู้ใช้แรงงานเข็นลากเพื่อป้องกันอันตราย และยังเป็นการพัฒนาการศึกษาทางการยศาสตร์ด้านชีวกลศาสตร์รวมทั้งใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาแบบจำลองการเข็นและลากที่สามารถใช้ได้กับกลุ่มประชากรอื่น ๆ