การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ในการจำบทร้อยกรองภาษาไทยกลุ่มที่ฝึกท่องจากการฟังและฝึกท่องจากการอ่าน และเปรียบเทียบความสามารถของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ในการจำบทร้อยกรองภาษาไทย ระหว่างกลุ่มที่ฝึกท่องจากการฟังและฝึกท่องจากการอ่าน ตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม ปีการศึกษา 2544 จำนวน 2 ห้อง ห้องละ 34 คนเครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ แผนการสอนการฝึกท่องบทร้อยกรอง จำนวน 6 คาบ สำหรับกลุ่มที่ฝึกท่องจากการฟังและสำหรับกลุ่มที่ฝึกท่องจากการอ่าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบวัดความสามารถในการจำบทร้อยกรอง เป็นข้อสอบแบบอัตนัย วิเคราะห์ข้อมูลเพื่อคำนวณค่าเฉลี่ยร้อยละ ((-X)(,ร้อยละ)) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.)และค่า t-test ด้วยโปรแกรม SPSS/PC ผลการวิจัยพบว่า 1. ความสามารถของนักเรียนในการจำบทร้อยกรองภาษาไทย กลุ่มที่ฝึกท่องจากการฟังกลอนสุภาพและโคลงสี่สุภาพ อยู่ในระดับปานกลาง 2. ความสามารถของนักเรียนในการจำบทร้อยกรองภาษาไทย กลุ่มที่ฝึกท่องจากการอ่านกลอนสุภาพและโคลงสี่สุภาพ อยู่ในระดับผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำที่กำหนด 3. ความสามารถในการจำบทร้อยกรองภาษาไทยของนักเรียนที่ฝึกท่องจากการฟังสูงกว่านักเรียนที่ฝึกท่องจากการอ่าน