จุดมุ่งหมายของการวิจัยนี้ คือ เพื่อศึกษาผลการป้องกันของการเสริมวิตามินซีและการฝึกออกกำลังกายต่อการสูญเสียหน้าที่ของเซลล์เอนโดทีเลียมในเบาหวาน หนูขาวเพศผู้ถูกแบ่งออกเป็น 5 กลุ่มได้แก่ กลุ่มควบคุม กลุ่มเบาหวาน กลุ่มเบาหวานที่ได้รับวิตามินซี กลุ่มเบาหวานที่ได้รับการออกกำลังกาย และกลุ่มเบาหวานที่ได้รับทั้งวิตามินซีและการออกกำลังกาย หนูถูกทำให้เป็นเบาหวานโดยการฉีดสารสเตรปโตโซโตซินในขนาดความเข้มข้น 50 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว กลุ่มที่ได้รับวิตามินซีถูกให้โดยผสมวิตามินซีในน้ำดื่ม ความเข้มข้น 1 กรัมต่อลิตร และกลุ่มที่ได้รับการออกกำลังกายถูกกำหนดให้วิ่งบนลู่กล 5 ครั้งต่อสัปดาห์ ด้วยความเร็ว 15 เมตรต่อนาทีเป็นเวลา 30 นาที ผลการทดลองพบว่า ทั้งที่ 12 และ 24 สัปดาห์ หลังจากได้รับการฉีดสารสเตรปโตโซโตซิน หนูเบาหวานจะเกิดภาวะน้ำตาลในเลือด ไกลโคซิเลทฮีโมโกลบิน ความดันโลหิต น้ำหนักของหัวใจ และไตรกลีเซอไรด์ในเลือดที่สูง และมีระดับวิตามินซีในเลือดที่ต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตาม ระดับวิตามินซีในเลือดมีค่าสูงขึ้นประกอบกับไกลโคซิเลทฮีโมโกลบิน และความดันโลหิตที่ต่ำลงอย่างมีนัยสำคัญในหนูเบาหวานที่ได้รับวิตามินซี ในขณะที่หนูเบาหวานที่ได้รับการออกกำลังกาย มีอัตราการเต้นของหัวใจที่ต่ำกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับหนูกลุ่มควบคุม และมีการลดความผิดปกติของความดันโลหิตและน้ำหนักของหัวใจเมื่อเปรียบเทียบกับหนูเบาหวาน เพื่อทดสอบผลการเสริมวิตามินซีและการฝึกออกกำลังกายต่อหน้าที่ของเซลล์เอนโดทีเลียม ปฏิสัมพันธ์ระหว่างเม็ดเลือดขาวกับเซลล์เอนโดทีเลียมของหลอดเลือดดำรองในลำไส้ และการตอบสนองของหลอดเลือดแดงรองในลำไส้ต่อสารขยายหลอดเลือด ถูกศึกษาโดยใช้เทคนิคทางอินทราไวทัล ฟลูออเรสเซ้นท์ไมโครสโคปี้ พบว่า ภาวะเบาหวานเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดการเพิ่มการเกาะติดของเม็ดเลือดขาวต่อเซลล์เอนโดทีเลียม และลดการตอบสนองของหลอดเลือดแดงรองต่ออะเซทิลโคลีนซึ่งเป็นสารขยายหลอดเลือดที่ทำงานผ่านเซลล์เอนโดทีเลียมทั้ง 12 และ 24 สัปดาห์การเพิ่มขึ้นของการเกาะติดของเม็ดเลือดขาวนั้น ถูกทำให้ลดลงโดยการเสริมวิตามินซีและการฝึกออกกำลังกาย นอกจากนั้น การลดลงของการตอบสนองของหลอดเลือดต่อสารอะเซทิลโคลีนถูกบรรเทาโดยวิตามินซี อย่างไรก็ตาม การฝึกออกกำลังกายไม่มีผลต่อการขยายตัวของหลอดเลือดต่อสารที่ทำงานผ่านเซลล์เอนโดทีเลียม วิตามินซีและการออกกำลังกายถูกพบว่ามีผลดีต่อภาวะออกซิเดทีฟ สเตรส และแอนตี้ออกซิแดนซ์ หนูเบาหวานมีระดับมาลอนไดอัลดีไฮด์สูงและระดับเอนไซม์ซุปเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทสต์ต่ำอย่างมีนัยสำคัญกว่าหนูกลุ่มควบคุม อย่างไรก็ตาม มาลอนไดอัลดีไฮดมีระดับต่ำลงเมื่อเทียบกับหนูเบาหวาน และไม่พบความแตกต่างของเอนไซม์ซุปเปอร์ออกไซด์ดิสมิวเทสต์ระหว่างหนูกลุ่มเบาหวานที่ได้รับวิตามินซี กลุ่มเบาหวานที่ได้รับการออกกำลังกาย และกลุ่มควบคุม นอกจากนี้ ยังพบว่าการลดลงของโปรตีนไนตริกออกไซด์ซินเทสในหนูเบาหวาน ถูกป้องกันด้วยการเสริมวิตามินซี เป็นที่น่าสนใจว่า พบบทบาทการป้องกันร่วมของการเสริมวิตามินซีและการฝึกออกกำลังกายในหนูกลุ่มเบาหวานที่ได้รับทั้งวิตามินซีและการฝึกออกกำลังกาย โดยแสดงถึงประโยชน์ที่มากขึ้นทั้งต่อความสุขสมบูรณ์ของหัวใจและหลอดเลือด และต่อหน้าที่ของเซลล์เอนโดทีเลียม โดยสรุป การศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าการสูญเสียหน้าที่ของเอนโดทีเลียมในหนูเบาหวานนั้นเกี่ยวข้องกับการเพิ่มการเกาะติดของเม็ดเลือดขาว และการลดลงของการขยายตัวของหลอดเลือดต่อสารที่ทำงานผ่านเซลล์เอนโดทีเลียม อย่างไรก็ตาม การเสริมวิตามินซีร่วมกับการฝึกออกกำลังกายสามารถป้องกันผลเสียเหล่านี้ได้ โดยการลดความไม่สมดุลของออกซิแดนซ์และแอนตี้ออกซิแดนซ์ที่เกิดจากภาวะเบาหวาน ดังนั้น การเสริมวิตามินซีร่วมกับการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ น่าจะเป็นการรักษาที่มีประโยชน์และประหยัดในการป้องกันภาวะแทรกซ้อนทางหัวใจและหลอดเลือดที่เกิดจากการสูญเสียหน้าที่ของเซลล์เอนโดทีเลียมในโรคเบาหวาน