การปรับคุณภาพพลอยคอรันดัมด้วยความร้อนหรือการเผาพลอยนับเป็นกรรมวิธีเพิ่มคุณภาพที่สำคัญอันเป็นที่รู้จักและยอมรับในตลาดการค้าระหว่างประเทศ ปัจจุบันประเทศไทยนำเข้าพลอยคอรันดัมเป็นจำนวนมากจากประเทศมาดากัสการ์ โดยที่พลอยส่วนใหญ่จะต้องผ่านกรรมวิธีการปรับคุณภาพด้วยความร้อน เพื่อทำให้พลอยมีสีสวยและเนื้อใสสะอาดดีขึ้นก่อนที่จะนำไปใช้ในอุตสาหกรรมอัญมณีและเครื่องประดับ ตัวอย่างพลอยแซปไฟร์จำนวนมากกว่า 270 ตัวอย่าง ที่ได้จากแหล่งพลอยทุติยภูมิของแหล่งอิลากากา-ซาการาฮา ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศมาดากัสการ์ สามารถจัดแบ่งเป็นกลุ่มสีต่างๆ ตามความแตกต่างของสีได้ 7 กลุ่ม คือ กลุ่มสีชมพู น้ำเงิน ม่วง ม่วงแดงขาว เหลือง และเขียว ตัวอย่างพลอยกลุ่มสีที่ใช้ในการปรับคุณภาพด้วยความร้อนในการศึกษานี้คือ กลุ่มสีชมพู ม่วงแดง และม่วง โดยนำมาทดลองเผาที่อุณหภูมิสูงสุดตั้งแต่ 800(+,ฐ)C, 1000(+,ฐ)C, 1200(+,ฐ)C, 1400(+,ฐ)C และ 1600(+,ฐ)C และคงอุณหภูมิสูงสุดเป็นเวลานาน 1 ชั่วโมง ในบรรยากาศการเผาแบบออกซิไดซิง ผลการศึกษาพบว่าช่วงอุณหภูมิที่เหมาะสมในการลดหรือกำจัดสีอมม่วงหรือแกมน้ำเงินในกลุ่มพลอยสีชมพู คือ 1000(+,ฐ)C ถึง 1200(+,ฐ)Cนอกจากนี้ยังพบว่าแร่เซอร์คอน ซึ่งเป็นมลทินภายในพลอยแสดงความขุ่นขาว สามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้การเผาได้ จากการเปรียบเทียบสเปกตรัมการดูดกลืนแสงในช่วงอัลตราไวโอเลตถึงอินฟราเรดระยะใกล้ของพลอยก่อนและหลังเผา รวมทั้งนำผลการวิเคราะห์ปริมาณธาตุร่องรอยของกลุ่มพลอยที่ศึกษาเทียบกับแบบจำลองธาตุมลทินระหว่าง Mg, Ti และ Fe ของ Haeger (2001)ทำให้ทราบถึงสาเหตุของการเกิดสีและการเปลี่ยนแปลงสีภายหลังการเผาว่าเกี่ยวข้องกับ Mg,Ti และ Fe ซึ่งเป็นธาตุร่องรอยภายในพลอย โดยอัตราส่วน Mg : Ti ของพลอยส่วนใหญ่มีค่าใกล้เคียง 1 เมื่อเผาพลอยในบรรยากาศแบบออกซิไดซิง จะทำให้ Mg และ Ti เกิดเป็นกลุ่มของ MgTiO(,3) ซึ่งไม่มีสีในโครงสร้างของพลอยและยังทำให้ Fe('2+) ถูกออกซิไดซ์ เป็น Fe('3+)ดังนั้น สีแกมน้ำเงินที่เกิดจากการแลกเปลี่ยนประจุระหว่าง Fe('2+) กับ Ti('4+) จะถูกกำจัดทำให้พลอยมีสีชมพู