การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบวิธีการประมาณแบบช่วงความเชื่อมั่น สำหรับพารามิเตอร์ของการแจกแจงแบบปัวส์ซอง 4 วิธี คือวิธีการประมาณแบบปกติ (Normal method) วิธีการประมาณแบบไค-สแควร์(Chi-Square method) วิธีการประมาณแบบเบส์ (Bayesian method)และวิธีการประมาณแบบวอร์เดล (Wardell method) โดยใช้เกณฑ์การควบคุมระดับความเชื่อมั่น ในกรณีที่ควบคุมระดับความเชื่อมั่นได้ จะทำการเปรียบเทียบค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นของแต่ละวิธี ถ้าวิธีให้ค่าความยาวเฉลี่ยสั้นที่สุด จะถือว่าวิธีนั้นดีที่สุดในแต่ละสถานการณ์การเปรียบเทียบได้พิจารณา ที่ขนาดตัวอย่างเท่ากับ 2 ถึง 50 และค่าพารามิเตอร์ของแจกแจงแบบปัวส์ซอง ((+,l)) พิจารณาเป็น 2 ระดับคือ ระดับที่ 1 (มีค่าตั้งแต่ 0.1 ถึง 0.9 โดยเพิ่มขึ้นครั้งละ 0.1ระดับที่ 2 (มีค่าตั้งแต่ 1.0 ถึง 20.0 โดยเพิ่มขึ้นครั้งละ 1.0 กำหนดระดับความเชื่อมั่นเท่ากับ 90%, 95% และ 99% ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้จากการจำลองข้อมูลด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล และทำการทดลองซ้ำๆ กัน 2,000 ครั้ง ในแต่ละสถานการณ์ที่กำหนดผลการวิจัยพบว่า ทุกระดับความเชื่อมั่นที่ได้กำหนดให้ผลไม่แตกต่างกันและค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นจะแปรตามระดับความเชื่อมั่นและค่าพารามิเตอร์แต่แปรผกผันกั บขนาดตัวอย่างผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ถ้า ~in~i < 30, เมื่อ 0.0 < ( ( 3.0 วิธีการประมาณแบบเบส์ให้ค่าระดับความเชื่อมั่นไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่ กำหนด และให้ความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นสั้นที่สุด เมื่อ 3.0 < ( ( 7.0 วิธีการประมาณแบบวอร์เดลให้ค่าระดับความเชื่อมั่นไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด และให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นสั้นที่สุด และ เมื่อ 7.0 < ( ( 20.0 วิธีการประมาณแบบปกติ ให้ค่าระดับความเชื่อมั่นไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนดและให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นสั้นที่สุด ถ้า ~in~i > 30, เมื่อ 0.0 < (+,l)< 3.0 วิธีการประมาณแบบเบส์ให้ค่าระดับความเชื่อมั่นไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด และให้ความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นสั้นที่สุด เมื่อ 2.0 < (+,l) < 3.0วิธีการประมาณแบบวอร์เดล ให้ค่าระดับความเชื่อมั่นไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนดและให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นสั้นที่สุด และ เมื่อ 3.0 <(( 20.0 วิธีการประมาณแบบปกติ ให้ค่าระดับความเชื่อมั่นไม่ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด และให้ค่าความยาวเฉลี่ยของช่วงความเชื่อมั่นสั้นที่สุด