การศึกษาพิษเฉียบพลันของสารไพรีทรอยด์ชนิด cypermethrinในปลานิลขนาดน้ำหนักตัว 35-40 กรั ม โดยให้ปลาสัมผัสกับสารความเข้มข้น 0,50, 75, 100, 125, 150 ไมโครกรัมต่อลิตร เป็นเวลา 96 ชั่วโมง พบว่าพิษเฉียบพลันของสารต่อปลามีความรุนแรงตามความเข้มข้นของสาร คือปลาแสดงอาการเครียมลำตัวสีคล้ำ แต่ยังเคลื่อนไหวปกติเมื่อสัมผัสสารที่ความเข้มข้นต่ำ (50 ไมโครกรัมต่อลิตร) ปลากลุ่มที่สัมผัสสารที่ความเข้มข้นสูง (75-150 ไมโครกรัมต่อลิตร) แสดงการเคลื่อนไหวผิดปกติ กล้ามเนื้อเกร็งกระตุก และบางตัวมีอาการรุนแรงถึงตาย พบว่า Median lethal concentration(LC(,50)) ที่ 96 ชั่วโมง เท่ากับ 59.41 ไมโครกรัมต่อลิตร โดยวิธีทดสอบแบบProbit การศึกษาพิษรองเฉียบพลันของสารไพรีทรอยด์ โดยให้ปลาสัมผัสกับสารที่มีความเข้มข้น 7.5, 1.5 และ 30 ไมโครกรัมต่อลิตร เป็นเวลา 30 วันพบว่าปลาสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้โดยไม่แสดงอาการผิดปกติใดๆ ที่สังเกตได้จากภายนอกการศึกษาทางจุลพยาธิวิทยาไม่พบรอยโรคที่สัมพันธ์กับความเข้มข้นของสารไพรีทรอยด์ที่ปลาได้รับ แต่จากการตรวจวัดสมรรถนะของเอนไซม์โฆลีนเอสเทอเรส ในวันที่ 14 และ 30 หลังจากสัมผัสกับสาร พบว่าสมรรถนะของเอนไซม์ในซีรัมของปลาทุกกลุ่มที่สัมผัสสารไพรีทรอยด์ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม (p<0.05)อัตราการลดลงของสมรรถนะของซีรัมเอนไซม์โฆลีนเอสเทอเรสมีความสัมพันธ์กับความเข้มข้นของ cypermethrin ที่ปลาได้รับ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าปลานิลทนทานต่อสารกำจัดศั ตรูพืชกลุ่มไพรีทรอยด์ เมื่อเปรียบ-เทียบกับสัตว์น้ำชนิดอื่นหรือสัตว์จำพวกแมลงจากที่มีผู้รายงานไว้การตรวจวัดสมรรถนะของเอนไซม์โฆลีนเอสเทอเรสในซีรัมปลานิลสามารถบ่งชี้ถึงการปนเปื้อนของสารไพรีทรอยด์ในแหล่งน้ำได้ในระดับต่ำถึง 7.5ไมโครกรัมต่อลิตร และเป็นวิธีการที่สามารถตรวจวัดในขณะที่สัตว์มีชีวิต