วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการทำนายอัตราผลตอบแทนหลักทรัพย์ของแบบจำลอง CAPM (CapitalAsset Pricing Model) และ APT (Arbitrage Pricing Theory Model)รวมทั้งได้ทำการศึกษาถึงอิทธิพลของตัวแปรความเสี่ยงทางเศรษฐกิจที่มีผลต่ออัตราผลตอบแทนหลักทรัพย์โดยตัวแปรความเสี่ยงทางเศรษฐกิจที่เลือกนำมาศึกษาได้แก่ อัตราการค้า ราคาน้ำมัน ดัชนีเอ็มเอสซีไอ ดัชนีราคาผู้บริโภค อัตราดอกเบี้ยกู้ยืมระหว่างธนาคาร ปริมาณเงิน และอัตราแลกเปลี่ยนบาทต่อดอลลาร์สหรัฐ โดยใช้วิธีการทางเศรษฐมิติในการประมาณสมการถดถอยแบบจำลองทั้งสองด้วยข้อมูลรายเดือน ซึ่งได้แบ่งทำการศึกษาออกเป็น 2ช่วงเวลา คือ ช่วงเวลาระหว่างเดือนมกราคม พ.ศ.2537 ถึงเดือนธันวาคมพ.ศ.2539 และช่วงเวลาระหว่างเดือ นมกราคม พ.ศ.2540 จนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2543 ผลการศึกษาพบว่า แบบจำลอง CAPM ไม่สามารถอธิบายผลตอบแทนหลักทรัพย์ได้อย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มอุตสาหกรรมทั้งสองช่วงเวลา ส่วนแบบจำลอง APT ในช่วงเวลาเดือนมกราคม พ.ศ.2537 ถึงเดือนธันวาคม พ.ศ.2539 แบบจำลอง APTไม่สามารถอธิบายผลตอบแทนหลักทรัพย์ได้อย่างมีนัยสำคัญในทุกกลุ่มอุตสาหกรรมแต่ในช่วงเวลาเดือนมกราคม พ.ศ.2540 ถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2543 แบบจำลองAPT กลับสามารถอธิบายผลตอบแทนหลักทรัพย์ในกลุ่มทุกอุตสาหกรรมได้อย่างมีนัยสำคัญ โดยปัจจัยทางเศรษฐกิจที่มีอิทธิพลต่อผลตอบแทนหลักทรัพย์ของกลุ่มอุตสาหกรรมอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ ปริมาณเงิน มีอิทธิพลต่อผลตอบแทนหลักทรัพย์แทนในทุกกลุ่มอุตสาหกรรม อัตราการค้ามีอิทธิพลต่ออัตราผลตอบแทนหลักทรัพย์ในกลุ่มธนาคาร และดัชนีราคาผู้บริโภคมีอิทธิพลต่ออัตราผลตอบแทนหลักทรัพย์ในกลุ่มธนาคาร กลุ่มสื่อสาร และกลุ่มพลังงาน เมื่อทำการทดสอบเปรียบเทียบประสิทธิภาพการทำนายอัตราผลตอบแทนหลักทรัพย์ ระหว่างแบบจำลอง CAPM และแบบจำลอง APT ในทั้งสองช่วงเวลา พบว่าแบบจำลองAPT มีประสิทธิภาพในการทำนายอัตราผลตอบแทนในการทำนายอัตราผลตอบแทนหลักทรัพย์ดีกว่า แบบจำลอง CAPM ในทุกกลุ่มอุตสาหกรรมทั้งสองช่วงเวลา